نخستین آلبوم مستقل اهورا ایمان منتشر شد

/Image/News/07.97/ahouraiman/ahouraiman.jpg

نخستین آلبوم مستقل اهورا ایمان ترانه‌سرای سرشناس کشورمان، با عنوان «پروانه‌های پیراهنش» توسط مرکز موسیقی حوزه‌ی هنری منتشر و راهی بازار موسیقی شد. این در حالیست که همزمان با نشر اثر، می توان آن را از طریق سایت ریتمو، بصورت آنلاین و قانونی خریداری کرد.

 

این آلبوم شامل ۹ قطعه به نام های بانو، پروانه‌پوش، دوباره عشق دوباره دریا، قصه اینجوری نبود، چرا من زندگی، آه، منو ببار، عاشق‌ترین باش، نذار برم و گله دارم است که در تنظیم آن هومن نامداری، میثم مروستی، آرش حسینی، علیرضا ظریف، پدرام کشتکار و امیر جمالفرد با ایمان همکاری داشته‌اند، همچنین در اجرای بخش‌های مختلف این آلبوم شاهد هنرنمایی انوش تقوی، مسعود همایونی، احسان نی زن، سعید بنازاده بهزاد رواقی فیرزو ویسانلو، فرشاد حسامی، مهدی دریانی، پدرام فریوسفی، آتنا اشتیاقی و تویجان نیازی هستیم که با سازهای کمانچه، گیتار الکتریک ویولن آلتو، ویولنسل، گیتار نایلون و سه تار، خواننده را همراهی می‌کنند.

اهورا ایمان در اجرای نخستین اثرش، خواسته با تلفیق موسیقی مدرن و سنتی کار متفاوتی ارائه دهد که البته با سلایق مخاطب امروزی که در جهان پست مدرن کاملا مطابقت دارد. از دیگر ویژگی‌های این آلبوم که آن را از دیگر آلبوم‌های موسیقی متفاوت می‌کند، شناخت کامل ایمان از ظرفیت‌های ترانه و هماهنگی آن با موسیقی زمینه است.

آلبوم «پروانه‌های پیراهنش» با صدای اهورا ایمان، توسط مرکز موسیقی حوزه‌ی هنری منتشر شده و علاقمندان می توانند نسخه فیزیکی و اورجینال اثر را از مراکز معتبر فروش در بازار موسیقی تهیه و یا جهت خرید آنلاین و قانونی آن از طریق سایت www.ritmo.ir اقدام نمایند.

 

با صدا و ترانه احسان دانش فرید؛ “دیوونه بودم” در لیست انتظار صدور مجوز قرار گرفت

/Image/News/07.97/daneshfarid/Daneshfarid.jpg

 

آهنگ دیوونه بودم از احسان دانش فرید در لیست انتظار برای صدور مجوز قرار گرفت.

 

احسان دانش فرید خواننده جوانی که به تازگی کار حرفه ای خودش را آغاز کرده است ، آهنگ “دیوونه بودم” را برای دریافت مجوز روانه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کرده است.
این آهنگ پاپ با ترانه ای از وی و به آهنگسازی امیرحسین فیضی (آهنگساز آلبوم جدید احسان خواجه امیری) آماده انتشار شده است.
قطعه احساسی “دیوونه بودم” از سوی شرکت فرهنگی-هنری سلفا به مدیریت مجید طوسی در صف صدور مجوز است و پس از اخذ مراحل قانونی منتشر و روانه بازار موسیقی کشور خواهد شد.
این خواننده همچنین آلبومی در سبک پاپ در دست تولید دارد که اخبار آن متعاقبا اعلام خواهد شد.

امیر قدرجانی آلبوم «گریه کردم» را منتشر کرد

 

امیر قدرجانی «گریه کردم» را منتشر کرد/ تولید آلبومی با حضور هنرمندان بین‌المللی

«گریه کردم» جدیدترین قطعه امیر قدرجانی از شاگردان سیمین غانم در حالی منتشر شد که این خواننده در حال تولید آلبومی با حضور هنرمندان بین‌المللی است.
هفتمین قطعه رسمی قدرجانی از سروده‌های علی ایلیا با آهنگسازی و تنظیم میلاد اکبری به انتشار رسیده و میلاد فرهودی وظیفه میکس و مستر کار را بر عهده داشته است.
امیر قدرجانی که حضور فعالی در عرصه موسیقی پاپ کشور دارد درباره جدیدترین اثر خود توضیح داد: «این کار همانند دیگر آثار من با آهنگسازی و تنظیم میلاد اکبری و برای آلبوم ضبط و تولیدشده بود و همان‌طور که از نامش مشخص است فضایی احساسی و اسلو دارد و ازآنجایی‌که تصمیم به تولید آلبوم جدیدی با حضور هنرمندان بین‌المللی گرفتم، این قطعات را به‌صورت تک آهنگ به انتشار رساندم تا تولید کارهای جدید باعث فاصله‌ام از این عرصه نشود.»
این خواننده همچنین اضافه کرد: «با توجه به اینکه این روزها کارهایی که در موسیقی پاپ شنیده می‌شود به کارهای یک‌بارمصرف تبدیل‌شده است، سعی می‌کنم قطعاتی را تولید کنم که با این فضاها فاصله داشته باشد چراکه برنامه‌ریزی طولانی‌مدتی برای حضورم در این عرصه دارم و نمی‌خواهم آثاری تولید کنم که در عین تکراری بودن خوانندگان دیگر، باعث شود مخاطب پس از یکسال، آن را پس بزند.»
قطعه «گریه کردم» با صدای امیر قدرجانی از آلبوم «قسمت من» را به‌صورت آنلاین از اینجا بشنوید و در صورت تمایل دانلود نمایید.

آلبوم «مجنون زمانه» با صدای سینا سرلک منتشر شد

 

آلبوم «مجنون زمانه» با صدای سینا سرلک منتشر شد

آلبوم «مجنون زمانه» اثر جدید با صدای سینا سرلک و آهنگسازی انوش جهانشاهی از سوی پخش موسیقی رها راهی بازار موسیقی شد. این در حالیست که همزمان با نشر اثر، می توان آن را از طریق سایت ریتمو، بصورت آنلاین و قانونی خریداری کرد.

مجموعه حاضر شامل هفت آهنگ باکلام تصنیف و آواز و دو آهنگ بی‌کلام به نام های باز آمدم، آواز چهارگاه، مجنون زمانه، حلقه ی رندان، من نه منم، آواز همایون، چه کنم!؟، آوای کجاوه و ما ز بالاییم است. در قطعات باکلام از سروده‌های شاعران کهن مثل مولانا، فروغی بسطامی، وحشی بافقی، جامی و نظامی بهره گرفته شده است. همچنین از نوازندگان این اثر می‌توان به انوش جهانشاهی، سینا جهان‌آبادی، پاشا هنجنی، روشنک نوری، مجید عسگری و محسن علیزادگان اشاره کرد.

شایان ذکر است که پیش از این آلبوم در بند تو آزادم با صدای سینا سرلک منتشر شده بود.

آلبوم «مجنون زمانه» به آهنگسازی انوش جهانشاهی و صدای سینا سرلک، توسط پخش موسیقی رها منتشر شده و علاقمندان می توانند نسخه فیزیکی و اورجینال اثر را از مراکز معتبر فروش در بازار موسیقی تهیه و یا جهت خرید آنلاین و قانونی آن از طریق سایت www.ritmo.ir اقدام نمایند.

کدهای آوای انتظار «ابراهیم» چاوشی هم بالاخره فعال شد

/Image/News/07.97/chavoshi/chavoshicode.jpg

 

کد های آوای انتظار همراه اول «ابراهیم» نهمین آلبوم موسیقی محسن چاوشی که به شکل جنجالی و پرحاشیه چندی پیش منتشر شد، در دسترس علاقه مندان این خواننده پاپ قرار گرفت.

«بِبُر به نام خداوندت – کد آوای انتظار ۲۴۹۲۹»، «در آستانه پیری – کد آوای انتظار ۲۴۹۲۵»، «همراه خاک اره – کد آوای انتظار ۲۴۹۴۱»، «لطفا به بند اول سبابه‌ات بگو – کد آوای انتظار ۲۴۹۵۰»، «ای ماه مهر – کد آوای انتظار ۲۴۹۳۴»، «جهان فاسد مردم را – کد آوای انتظار ۲۴۹۴۵» ۶ قطعه آلبوم «ابراهیم» را تشکیل می‌دهند که همگی از سروده‌های حسین صفا هستند. موسیقی این آلبوم نیز به طور کامل برعهده خود چاوشی بوده و شهاب اکبری و فرشاد حسامی در بخش تنظیم اثر با چاوشی همکاری کرده‌اند و میثم مروستی و عادل روحنواز نیز نوازندگان آلبوم هستند. ضمن اینکه هادی حسینی تهیه کننده آلبوم «ابراهیم» است و مهدی معزی، ابوالفضل افشاری و محسن عسگری نیز به ترتیب مدیر اجرایی، مدیر هماهنگی و گرافیت اثر جدید چاوشی هستند.

مشترکین همراه اول می توانند با ارسال کد آوا قطعه مورد نظر به سرشماره ۸۹۸۹، آوای مورد نظر خود را فعال و از آن استفاده نمایند و از خواننده مورد علاقه خود حمایت کنند.

محسن چاوشی پیش از این آلبوم‌های «یه شاخه نیلوفر»، «ژاکت»، «حریص»، «پرچم سفید»، «من خود آن سیزده‌ام»، «پاروی بی‌قایق» و «امیر بی‌گزند» را به صورت مستقل منتشر کرده و در آلبوم‌های گروهی چون «خاص»، «من و ما»، «دلصدا»، «هشت» و «سلام آقا» نیز حضور داشته است. ضمن اینکه خواندن تیتراژ فیلم سینمایی «سنتوری» و اجرای چند قطعه پرطرفدار برای سریال «شهرزاد» از دیگر آثار محسن چاوشی در همه سال‌های فعالیت‌اش در حوزه موسیقی است.

نمایشگاه انفرادی دومیم صداقت در فرهنگسرای ملل برگزار می شود

/Image/News/07.97/Domimsedaghat/Domimsedaghat.jpg

 

از سولوی ۴سیم تا ۲۶ قطعه ی “برخی از من”

 

محمد مهدی صداقت در خوابگاه داتشجویان در سال ۱۳۶۶ درخوابگاه دانشجویان در خیابان سمیه تهران چشم به جهان گشود. فرزند چهارم خانواده. بیست روزه بود که بدلیل کار پدر خانواده اش به بوشهر نقل مکان کردند. چهار ساله بود که به تهران برگشتند. نه ساله بود که به گرگان نقل مکان کردند، اینبار به مدت سه سال. پدر و مادرش بدلیل تحصیل و اشتغال در رشته ی پزشکی همواره مشغول به کار و خدمت رسانی به مردم بودند. بدلیل فاصله ی سنی اش از برادران و خواهرش معمولا همبازی نداشت. اینگونه بود که پرنده ی تخیل اش کم کم پریدن گرفت و خیالپردازی اش جای خالی هم بازی و دوست را پر کرد. در اندک زمانی مداد در دست گفت و هرچه میدید را سعی میکرد بکشد. بعد از مدتی هرچه نمیدید را هم سعی می کرد بکشد! بطور اتفاقی در یکی از قفسه های کتابخانه ی منزل با یک کتاب کمیک استریپ “بینوایان” روبرو شد. این کتاب او را تکان داد. بار ها و بارها آن را خواند. آن را حفظ شد. کم کم شروع به کشیدن قصه های کمیک استریپ و دنباله دار کرد. ابتدا با قصه هایی الهام گرفته از کارتون های تلویزیون و بعدها قصه هایی کاملا زاییده تخیل خودش. کودکی اش در میان تمام این نقاشی ها و سفر ها سپری شد. در نوجوانی به سینما و موسیقی نیز گرایش پیدا کرد. از کانون سینماگران جوان در رشته بازیگری فارغ التحصیل شد و در کنار چندین تجربه ی صحنه ای و فیلم کوتاه و جوایز گوناگون، در برنامه جوان امروز بعنوان مجری/بازیگر مشغول به فعالیت شد. کار موسیقی و نوازندگی ساز بیس را نیز با جدیت دنبال می کرد تا از فراز ساعتها تمرین، نوازندگی خیابانی، کار موسیقی تئاتر، تدریس و شرکت در ورکشاپ های بین المللی اولین آلبوم سولو نوازی اش را به نام “۴سیم” منتشر نمود که مورد توجه اقشار گوناگون در داخل و خارج ایران گردید. تحصیلات دانشگاهی وی در مقطع لیسانس مهندسی کشاورزی از دانشگاه تهران بود، در مقطع فوق لیسانس به رشته ی هنر رفت و کارشناسی ارشد هنر در رشته ی تصویر سازی را اخذ نمود. موضوع پایان نامه اش “کمیک استریپ” بود، همان که در کودکی شوق آفرینش در او بر انگیخت…

“برخی از من” اولین تجربه نمایشگاه انفرادی این هنرمند، مجموعه ای مشتمل بر ۲۶ اثر بوده که از همنشینی تکنیک ها و ابزار گوناگون شکل گرفته است: رنگ روغن، رنگ اکریلیک، رنگ اکولین، رنگ ویترای، مرکب، کامپوزیت های حجم و بافت، ماژیک، پاستل، مداد رنگی، کلاژ چرم و …
در مورد شیوه ی کار، او تا حد زیادی به بداهه پردازی معتقد است. به الهام آنی. معمولا هیچ تابلویی را با تصمیم قبلی نمی کشد و بیشتر آثار زاییده ی یک اتفاق است در همان لحظه ی شروع به کار. او به “اشتباه” اعتقادی ندارد و میگوید: هر خط و لکه ای که من روی بوم یا کاغذ می گذارم از دریچه ی ذهن و روح من گذشته و حتما دلیلی دارد. لذا چیزی را پاک نمی کنم. ادامه می دهم. کم کم تصویر کلی شکل می گیرد. بعد از این مرحله به جزئیات می پردازم. همیشه چیزهایی را برای کشف کردن در کارهایم میگذارم که در نگاه اول مشخص نیس. در کارهایم به ریزه کاری خیلی علاقه دارم و معتقدم جهان هستی با تمام بزرگی اش از ذرات بسیار کوچک تشکیل شده است.
از اساتیدی که او از محضر ایشان بهره برده است می توان به جواد پویان، بهراد امین سلماسی، جعفر شهیر، عبدالهادی شبیری نژاد، جواد بالدی و آزاده تیموریان اشاره کرد.
افتتاحیه این نمایشگاه شنبه ۹۷/۷/۷ ساعت ۱۶ الی۲۰ در محل فرهنگسرای ملل، گالری شماره ۲ می باشد. این نمایشگاه تا تاریخ سیزدهم مهرماه همه روزه از ساعت ۹ الی ۲۰ دایر خواهد بود.

 

 

نمایشگاه انفرادی دومیم صداقت در فرهنگسرای ملل برگزار می شود

/Image/News/07.97/Domimsedaghat/Domimsedaghat.jpg

 

از سولوی ۴سیم تا ۲۶ قطعه ی “برخی از من”

 

محمد مهدی صداقت در خوابگاه داتشجویان در سال ۱۳۶۶ درخوابگاه دانشجویان در خیابان سمیه تهران چشم به جهان گشود. فرزند چهارم خانواده. بیست روزه بود که بدلیل کار پدر خانواده اش به بوشهر نقل مکان کردند. چهار ساله بود که به تهران برگشتند. نه ساله بود که به گرگان نقل مکان کردند، اینبار به مدت سه سال. پدر و مادرش بدلیل تحصیل و اشتغال در رشته ی پزشکی همواره مشغول به کار و خدمت رسانی به مردم بودند. بدلیل فاصله ی سنی اش از برادران و خواهرش معمولا همبازی نداشت. اینگونه بود که پرنده ی تخیل اش کم کم پریدن گرفت و خیالپردازی اش جای خالی هم بازی و دوست را پر کرد. در اندک زمانی مداد در دست گفت و هرچه میدید را سعی میکرد بکشد. بعد از مدتی هرچه نمیدید را هم سعی می کرد بکشد! بطور اتفاقی در یکی از قفسه های کتابخانه ی منزل با یک کتاب کمیک استریپ “بینوایان” روبرو شد. این کتاب او را تکان داد. بار ها و بارها آن را خواند. آن را حفظ شد. کم کم شروع به کشیدن قصه های کمیک استریپ و دنباله دار کرد. ابتدا با قصه هایی الهام گرفته از کارتون های تلویزیون و بعدها قصه هایی کاملا زاییده تخیل خودش. کودکی اش در میان تمام این نقاشی ها و سفر ها سپری شد. در نوجوانی به سینما و موسیقی نیز گرایش پیدا کرد. از کانون سینماگران جوان در رشته بازیگری فارغ التحصیل شد و در کنار چندین تجربه ی صحنه ای و فیلم کوتاه و جوایز گوناگون، در برنامه جوان امروز بعنوان مجری/بازیگر مشغول به فعالیت شد. کار موسیقی و نوازندگی ساز بیس را نیز با جدیت دنبال می کرد تا از فراز ساعتها تمرین، نوازندگی خیابانی، کار موسیقی تئاتر، تدریس و شرکت در ورکشاپ های بین المللی اولین آلبوم سولو نوازی اش را به نام “۴سیم” منتشر نمود که مورد توجه اقشار گوناگون در داخل و خارج ایران گردید. تحصیلات دانشگاهی وی در مقطع لیسانس مهندسی کشاورزی از دانشگاه تهران بود، در مقطع فوق لیسانس به رشته ی هنر رفت و کارشناسی ارشد هنر در رشته ی تصویر سازی را اخذ نمود. موضوع پایان نامه اش “کمیک استریپ” بود، همان که در کودکی شوق آفرینش در او بر انگیخت…

“برخی از من” اولین تجربه نمایشگاه انفرادی این هنرمند، مجموعه ای مشتمل بر ۲۶ اثر بوده که از همنشینی تکنیک ها و ابزار گوناگون شکل گرفته است: رنگ روغن، رنگ اکریلیک، رنگ اکولین، رنگ ویترای، مرکب، کامپوزیت های حجم و بافت، ماژیک، پاستل، مداد رنگی، کلاژ چرم و …
در مورد شیوه ی کار، او تا حد زیادی به بداهه پردازی معتقد است. به الهام آنی. معمولا هیچ تابلویی را با تصمیم قبلی نمی کشد و بیشتر آثار زاییده ی یک اتفاق است در همان لحظه ی شروع به کار. او به “اشتباه” اعتقادی ندارد و میگوید: هر خط و لکه ای که من روی بوم یا کاغذ می گذارم از دریچه ی ذهن و روح من گذشته و حتما دلیلی دارد. لذا چیزی را پاک نمی کنم. ادامه می دهم. کم کم تصویر کلی شکل می گیرد. بعد از این مرحله به جزئیات می پردازم. همیشه چیزهایی را برای کشف کردن در کارهایم میگذارم که در نگاه اول مشخص نیس. در کارهایم به ریزه کاری خیلی علاقه دارم و معتقدم جهان هستی با تمام بزرگی اش از ذرات بسیار کوچک تشکیل شده است.
از اساتیدی که او از محضر ایشان بهره برده است می توان به جواد پویان، بهراد امین سلماسی، جعفر شهیر، عبدالهادی شبیری نژاد، جواد بالدی و آزاده تیموریان اشاره کرد.
افتتاحیه این نمایشگاه شنبه ۹۷/۷/۷ ساعت ۱۶ الی۲۰ در محل فرهنگسرای ملل، گالری شماره ۲ می باشد. این نمایشگاه تا تاریخ سیزدهم مهرماه همه روزه از ساعت ۹ الی ۲۰ دایر خواهد بود.

 

 

ایرانی ها در فستیوال بین المللی فولکلور ۲۰۱۸ بلغارستان خوش در‌خشیدند

 

هنرمندان کودک و نوجوان مرکز آموزش موسیقی «خوش هنر» مدال طلای فستیوال بین المللی فولکلور ۲۰۱۸ بلغارستان را از آن خود کردند.

 

فستیوال بین المللی فولکلور ۲۰۱۸ بلغارستان که با حمایت سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) برگزار می شود؛ امسال در هشتمین دوره ی خود که از یکم تا دوازدهم شهریور به اجرا در آمد و در آن بیش از دوهزار نفر در قالب افزودن بر صد گروه در دو رده ی سنی و ۹ رشته شرکت داشتند؛ شاهد درخشش خیره کننده هنرجویان آموزشگاه موسیقی خوش هنر بود.

این هنرمندان کودک و نوجوان طی دو روز به رهبری آیدین بیات چند قطعه موسیقی اصیل ایرانی را اجرا کردند که با استقبال گسترده ی حاضرین مواجه شد. هیات داوران به اتفاق در بخش گروههای زیر ۱۸ سال؛ مدال طلای فستیوال را همراه با هشت جایزه ی دیگر به «خوش هنر»ی ها دادند، هنرمندان کودک و نوجوان این مجموعه را استادان امیر وفاییان و سروش کوشان همراهی می کردند.

نکته ی حائز اهمیت اینکه؛ با توجه به ارزش ویژه ی فستیوال فولکلور ۲۰۱۸ ؛ کلیه رقابتها همزمان از بیست شبکه ی کابلی و شبکه ماهواره ای Travel tv ؛ Euro Folk TV؛ Rodina و سایت های معتبری مانند TVeurofolk.com به صورت زنده پخش شده است. همچنین یکی از شرایط پذیرش گروههای هنری در فستیوال مذکور؛ کسب رتبه های برتر در جشنواره های بین المللی در گذشته است.

شایان ذکر است که تعدادی دیگر از هنرجویان خوش هنر فروردین ماه امسال هم با شرکت در فستیوال ژوتم فرانسه و نیز در دوسال گذشته با هنرنمایی در فستیوالهای جهانی open spain و «پراگ چک» جوایز متعددی را کسب کرده بودند.

آلبوم خواننده «کسی از گربه های ایرانی خبر نداره» منتشر شد

Image/News/06.97/aryannaeini/aryannaeini.jpg

 

آلبوم موسیقی «سوت سکوت» که خالق آن، آرین نائینی برای اولین بار در فیلم «کسی از گربه‌های ایرانی خبر ندارد» به جامعه‌ی موسیقی معرفی شد، پس از ده سال تلاش اینبار با مجوز رسمی وزارت ارشاد منتشر شد.

این اثر که دوازده قطعه به نام‌های اعتصاب اعصاب، نیکائین، سوت سکوت، آخرین حضور، یک ذره فکر کن، خط پایان، عاشق کشی، پنجره، بودن یا نبودن، جهان زیبا، خاک بیدار و سربازهای روز را در خود دارد، از ترانه سرایان متعددی چون حبیب سر رشته‌داری، کیان حجازی و امیر توده فلاح بهره می‌برد.

آرین نائینی در این اثر به عنوان خواننده، نوازنده‌ی گیتار الکتریک و آکوستیک، کیبورد و گیتار باس با هنرمندانی نظیر یاسر ساکی پور و پوریا قربانی (کیبورد)، کیان حجازی (باس)، سعید جامع و سیاوش علی محمدی (درامز)، مهدی عبدی (ویولونسل) همکاری کرده است.

آلبوم «سوت سکوت» که تهیه کنندگی آن را کیان حجازی عهده دار است، در دو استودیوی نیکائین و ترنج کار ضبط خود را به پایان رساند و پس گذراندن مرحله‌ی میکس و مسترینگ توسط آرش پاکزاد، از طریق موسسه‌ی نشر و پخش جوان به مدیریت نیما جوان، برای بهره‌مندی مخاطبان موسیقی به دو صورت فیزیکی و دیجیتال (بیپ تیونز، ریتمو) عرضه شد.

کنسرت علیرضا طلیسچی خواننده پاپ شب گذشته ۱۴ شهریور طی دو سانس در برج میلاد برگزار شد

/Image/News/06.97/talischi/talischi.jpg

 

کنسرت علیرضا طلیسچی خواننده پاپ شب گذشته ۱۴ شهریور طی دو سانس در برج میلاد برگزار شد.

 

با توجه به حضور اخیر طلیسچی در برنامه خندوانه این کنسرت مورد توجه مخاطبان زیادی قرار گرفته بود.

طلیسچی در این کنسرت قطعات «دیوونه دوست داشتنی»، «نفس کی بودی تو»، «رد داده بودی»، «آهنگ غمگین»، «به خودم بد کردم»، «آی دل خودم»، «بگو نه»، «روبروی من»، «قرار نبود»، «ای داد بر من»، «زخم‌های من»، «عزیزی»، «دقیقه‌هام»، «میرم پی کارم»، «اتفاقی» و «دلی» را برای مخاطبانش خواند.

این خواننده که در کنسرت ۲۵ مرداد قول داده بود بخشی از عواید کنسرتش را صرف ارسال آب معدنی به خوزستان کند به قولش عمل کرد و توسط شرکت «دی دی واترز» ۳۰ هزار آب معدنی به خوزستان ارسال کرد که تصاویری از لحظات انجام این کار انسان دوستانه بر روی نمایشگرهای سالن همایش‌های برج میلاد پخش شد.

مرسل وطنی (ساکسیفون)، امیرحسین آزموده (پرکاشن)، امید فرهودنیا (گیتار الکتریک)، حسن اکبریان (ویولن)، مهراد حیدری (گیتار الکتریک)، آرتین زمانی (سینتی سایزر)، محمد عارف (گیتار آکوستیک)، کامیار عبدی (درامز) به رهبری امیربهادر دهقان (کیبورد) اعضای ارکستر علیرضا طلیسچی را در این کنسرت تشکیل می‌دادند.

این اجرا که به همت موسسه نوای سپند روی صحنه رفت از استاندارد های خوبی برخوردار بود اما همچنان و پس از اجراهای پی در پی طلیسچی مشکلات و مواردی در صدا و خروج از ریتم دیده میشد.اتفاقی که کم کم به یک عادت در میان اجراهای پاپ تبدیل می شود.
این سوال مطرح است که به راستی تا چه زمانی باید شاهد اینگونه موارد باشیم.این مورد تنها مختص کنسرت های پاپ نیست و اینگونه میتوان بیان کرد که در کمتر برنامه ی موسیقی ایرانی این روزگار کشور شاهد آن نیستیم.

اجرای پایانی ققنوس/کنسرت با نمایش،یا نمایش با کنسرت؛مسأله این است

/Image/News/06.97/concertepajooheshi/salaraghili/salar.jpg

 

جشنواره ققنوس ۹۷ به ایستگاه پایانی خود رسید.اجرایی که در نگاه اول شاید نوید متفاوت ترین اجرای این دوره را به مخاطب میداد.قرار گرفتن نام مهیار علیزاده در کنار صدای بی بدیل موسیقی وطن یعنی سالار عقیلی،همچنین نمایشی با حضور مارال فرجاد و پویا امینی؛همه و همه هیجان زیاد را به مخاطب القا میکرد و به قولی،بهترین برای آخرین شاید بهترین عبارتی بود که در ذهن همگان نقش می بست.

آخرین شب ققنوس با تاخیر کمتری نسبت به شب های ما قبل آغاز شد.
در داخل سالنی که به دلیل استقبال بی نظیر هواداران با کمترین صندلی خالی روبرو بود،اولین ویژگی چشم نواز آن طراحی صحنه ی متفاوت این برنامه بود که تحت الشعاع اجرای نمایشی آن قرار گرفته بود.
این برنامه از چهار پرده نمایش تشکیل شده بود که رضا موسوی کارگردانی آن را بر عهده داشت،که داستانی عاشقانه در قرنی گذشته را روایت میکرد اما با فضا و طراحی ای کلاسیک که حال و هوای نمایش های broadway را برای بیننده تداعی میکرد.این نمایش با مضمونی عاشقانه اما تلخ روایت می شد.اکثر صحنه ها به صورت مونولوگ روایت می شد،در حالیکه در مواردی هر دو بازیگر در صحنه قرار داشتند.همچنینروایت ها از دو نگاه اتفاق می افتاد.نگاه زنی که با تمام وجد عشق را در میان کوچه و پس کوچه های تاریک وجود جست و جو میکرد و نگاه مردی که برای رسیدن به عشق زندگی خود،مصائب زیادی را پشت سر گذاشته بود و باگذشتن از سدهایی نظیر سربازی آن هم در بحبوحه جنگ،تازه با بزرگترین سد زندگی خود یعنی خانواده سنتی دختر روبرو می شد.
با توجه به این که پویا امینی در واپسین لحظات اجرا به این برنامه اضافه شده بود،شاید بتوان ایگونه تصور کرد که تیم سازندگان نمایش برای واضح تر کردن برخی بخش های این برنامه تصمیم به اضافه کردن نقش در آن گرفته اند که در پاره ای از اوقات حتی این نیاز هم حس میشد،اما در مواردی هم این سوال در ذهن مخاطب ایجاد میشد که این برنامه کنسرتی برای نمایش است یا نمایشی برای کنسرت؟

با توجه به اینکه کنسرت-نمایش ها در موسیقی سنتی و کلاسیک ایرانی کم کم به سمت فراگیر شدن پیش میرود،خوانندگانی زیادی به این سمت حرکت میکنند و سعی در برگزاری چنین برنامه هایی دارند.
اما نام کنسرت-نمایش زمانی استفاده میشود که این دو عامل دست به دست یکدیگر دهند و اثری متفاوت خلق کنند اما در بیشتر موارد شاهد این هستیم که موسیقی و نمایش به صورت جدا از هم در برنامه عمل میکنند و تنها در مواردی معدود با مضمونی نزدیک در کنار هم حرکت میکنند.یعنی در ابتدا نمایش نوشته میشود یا بالعکس تصمیم به برگزاری کنسرت گرفته میشود سپس نمایشنامه یا خواننده ای متناسب با آن انتخاب میشود و برنامه به روی صحنه میرود.
در این برنامه ما با مجموعه ای اتفاقات روبرو بودیم که هرکدام به صورت جداگانه برای مخاطب جذاب بودند.یعنی مونولوگ ها به صورت جداگانه و با نوای پیانو جذابیت های زیادی برای تماشا به مخاطب عرضه میکردند.طراحی صحنه و لباس در نوع خود بسیار جالب توجه و انتزاعی به نظر میرسید.بازی های بازیگران به نسبت قابل قول بودند اما در مواردی بازی مارال فرجاد حس لازمه را به مخاطب منتقل نمیکرد.همچنین موسیقی سالار عقیلی در این برنامه یک اجرای بی نظیر را با سازبندی ای کلاسیک و تنظیم هایی ارکسترال که توسط مهیار علیزاده انجام شده بود،برای مخاطب رقم میزد.اما به طور کلی این برنامه را اگر به صورت تکه ای و قسمتی نگاه میکردیم جذابیت های زیادی برای مخاطبان به صحنه می آورد ما در یک نگاه کلی و به صورت یک پیکره واحد نمی توانستیم به آن انگاه مثبتی داشته باشیم چون موسیقی و نمایش به صورت پیوسته در خدمت هم حرکت نمیکردند و به غیر از موسیقی متن نمایش،اجرای سالار عقیلی به شکلی چند پاره به اجرا افزوده شده بود.این مورد حتی در قطعات پایانی اجرا به وضوح خودنمایی میکرد،زمانیکه مهیار علیزاده در هنگام اجرای قطعاتی که ساخته ایشان نبود صحنه را ترک کرد و فضای دیگری بر اجرا حکم فرما شد.

اما ذکر نکته ای در رابطه با اجرای سالار به شدت حائز اهمیت است،آن هم این است که سالار عقیلی همواره روی مرز موسیقی سنتی و کلاسیک ایرانی حرت کرده و مخاطبانی از هر دو قشر را حامی خود دارد.در این برنامه به فراخور اجرا و فضای آن از حال سنتی صدای سالار (متناسب با زمان روایی داستان) و از حال کلاسیک موسیقی عقیلی و علیزاده متناسب با فضای روایی داستان بهره گیری شده بود.

در این برنامه عقیلی قطعاتی را به روی صحنه برد که عمدتا از ساخته های مهیار علیزاده بود.این قطعات به ترتیب نظری کن،بگو کجایی،نوبت تنهایی و راز نام داشتند.همچنین قطعات دیگری نیز در خلال و پایان اجرا به روی صحنه رفتند که یه ترتیب ساخته های فرید سعادتمند،روح الله خالقی و بابک زرین بودند.این قطعات حانیه،خوشه چین و ایران نام داشتند که به جد از پرطرفدارترین قطعات کارنامه هنری سالار عقیلی در سالیان گذشته بودند.همچنین پایان بخش برنامه هم تصنیف زیبای وطن(ایران جوان) نام داشت که تماشاگران به افتخار ایران و ایرانی ایستاده این قطعه را نظاره گر بوند.

اعضای گروه نوازندگان عقیلی را در این برنامه سایوری شفیعی‌(کلارینت)،پدرام فریوسفی(ویلون)،امین غفاری(ویلون آلتو)،مهیار طهماسبی(ویلون سل)،فرشید پاتینیان(کنترباس)،پیمان حاتمی(گیتار الکتریک)،بهنام ابوالقاسم(پیانو و سرپرست آنسامبل) و مهیار علیزاده(کیبورد و الکترونیک)
تشکیل میداند.در این برنامه علیرغم ذکر شدن نام حریر شریعت زاده به عنوان نوازنده پیانوی ایرانی و بهتاش ابوالقاسم به عنوان نوازنده پرکاشن در بروشور های برنامه ایشان در صحنه حضور نداشتند و ساز درامز روی صحنه قرار داشت.همچنین گروه کُر تنال این برنامه به سرپرستی میلاد عمرانلو به روی صحنه حاضر بودند.

روی هم رفته اجرای شب پایانی،علیرغم نکات بارزی،دلنواز و قابل بحثی که به صورت قسمت به قسمت در آن جاری بود،اما نمیتوانستیم آن را به شکلی واحد در نظر بگیریم.امید است در آینده ی نزدیک اجراهای کنسرت-نمایش از حالت مستقل خارج و به پیکره ای واحد تبدیل شوند زیرا در حال حاضر بیشتر فضای دو فیلم با یک بلیط را برای مخاطب تداعی میکنند تا یک اثر هنری فاخر.

اولین دوره جشنواره ققنوس با افت و خیزهای فراوانی برگزار شد.علیرغم مشکلات و مسائل فنی و موارد و مشکلات هنری این برنامه ها وجود چنین جشنواره هایی کمک شایانی به اعتلای موسیقی در کشور خواهد کرد.هدفی که تمامی عوامل این برنامه و عواملی از این دست به سختی دنبال میکنند.امیدواریم در آینده شاهد جشنواره هایی با حضور هنرمندان نام آشنای موسیقی جهان در کشور باشیم تا موسیقی ایرانی به سایر مرزهای جهان به شکلی شایسته و درخور شناسانده شود.آرزویی که محمد حسین توتونچیان(مدیریت عامل شرکت ققنوس) هم نوید آن را در دوره بعدی این جشنواره به علاقه مندان موسیقی داده است.
کنسرت علیرضا طلیسچی خواننده پاپ شب گذشته ۱۴ شهریور طی دو سانس در برج میلاد برگزار شد.
با توجه به حضور اخیر طلیسچی در برنامه خندوانه این کنسرت مورد توجه مخاطبان زیادی قرار گرفته بود.
این اجرا که به همت موسسه نوای سپند روی صحنه رفت از استاندارد های خوبی برخوردار بود اما همچنان و پس از اجراهای پی در پی طلیسچی مشکلات و مواردی در صدا و خروج از ریتم دیده میشد.اتفاقی که کم کم به یک عادت در میان اجراهای پاپ تبدیل می شود.
این سوال مطرح است که به راستی تا چه زمانی باید شاهد اینگونه موارد باشیم.این مورد تنها مختص کنسرت های پاپ نیست و اینگونه میتوان بیان کرد که در کمتر برنامه ی موسیقی ایرانی این روزگار کشور شاهد آن نیستیم

 

شب تلفیقی ققنوس/برآمده از جان با چارتار

/Image/News/06.97/CHAARTAAR/chartar.jpg

 

 

سومین شب از اجراهای ققنوس را در حالی به تماشا مینشینیم که شاید موارد و اتفاقات فنی اولین و دومین اجرا را پشت سر بگذاریم و لذت بیشتری از اتفاقات هنری برنامه آرامش سالن موسیقی را در عمق جانمان نشر دهد.

 

 

شب سوم جشنواره ققنوس با اجرای چارتار آغاز میشد.گروهی که در عمر هنری خود توانست شاید با اختلاف لقب پر مخاطب ترین گروه موسیقی تلفیقی کشور را به شانه آورد و بار سنگینی را به همین نسبت به دوش بکشد.چارتار که روندی متفاوت را در فعالیت های هنری خود در پیش گرفته و آلبوم به آلبوم و موسیقی به موسیقی،از همه گیر بودن دورتر میشود و سلایق متفاوت و شخصی خود را در موسیقی ها لحاظ می کند،این بار با تغییرات زیادی در اجرای خود به روی صحنه می رفت.

اعضای گروه و ارکستر گروه با تغییرات کامل روی صحنه می آمدند و این تغییر اتفاقات متفاوتی را نسب به اجراهای گذشته گروه برای مخاطبان رقم می زد.به طبع با تغییر در گروه،اجراها و تنظیم قطعات چارتار هم در اجرای زنده دچار تغییرات زیبا و گوش نوازی شده بود.
قطعات حالت ارکسترال تری به خود گرفته بودند و از موسیقی الکترونیکی که در آلبوم های چارتار از ارکان موسیقی این گروه به شمار می رفت،به شکل هوشمندانه ای استفاده شده بود.
همانگونه که در سیر فعالیت های چارتار دیده می شود،موسیقی این گروه دچار نسبت به روز اول دچار اتفاقات و دگرگونی های زیاده شده و مسلما تغییر اهضای ارکستر هم در راستای همین موارد بوده و هست و میتوان گفت به ایده آل گروه نزدیک تر شده و به پیش می رود.

اما در این کنسرت نکات به ظاهر ریز،اما کاملا مهمی به چشم می خورد که اجرای چارتار را برای مخاطبان جذاب تر می کرد.
همانگونه که میدانیم کلام چارتار که بار سرودن آن بر دوش احسان حائری بوده و هست،همواره وجه تمایز عمیق قطعات این گروه با دیگر گروه های ازین دست بوده و هست.گاهی به اقتضای موسیقی آنقدر بار کلام سنگین می شود که مخاطب برای حفظ و شاید به یاد آوردن آن مخصوصا در اجرای زنده دچار مشکل خواهد شد؛نکته ای که آرمان گرشاسبی(خواننده گروه) هم به عنوان یکی از ویژگی های بارز چارتار عنوان کرد همچنین در طول برنامه از مخاطبان فهیم موسیقی چارتار بارها و بارها بابت همراهی،همکاری و حمایت آن ها تشکر قلب خود را به زبان آورد؛از این رو گروه با اقدامی هوشمندانه تصویر اشعار را به همراه تصاویری درخور و در ارتباط با موسیقی بر روی بزرگتری مانیتور سالن به مخاطبان عرضه میکردند تا در تمامی لحظات موسیقی حمایت و همراهی مخاطبان را با خود داشته باشند.
همچنین بر روی هر صندلی بروشور هایی تعبیه شده بود که علیرغم کاربردی نبودن به دلیل نور کم سالن در هنگام اجرا،اما حاوی اشعار گروه چارتار برای مخاطبان بودند.بروشور هایی که میتوانست بسیار کاملتر و شکیل تر به مخاطبان عرضه شود و حاوی اطلاعات دقیقی از اعضای گروه،اجراها و تنظیم و قطعات و … باشد و به صورت یک یادگاری با ارزش برای تمام مخاطبان چارتار سالیان سال ماندگار شود.

علاوه بر این،اجرای شخص آرمان گرشاسبی را میتوان یکی از قوی ترین اجراهای زنده در موسیقی کشور دانست زیرا تمامی مولفه های یک اجرای کامل را داراست.حرکات خواننده و به اصطلاح اکت اجرای گرشاسبی به زیبایی بصری اجرا به طور کامل اضافه میکند.جابه جایی های به جای گرشاسبی روی صحنه، تاثیر کلام گرشاسبی با مخاطبان و پاسخی که از مخاطبان دریافت میکند و همچنین ارتباط خوب او با نوازندگان در هنگام اجرا زیبایی موسیقی چارتار را در اجرا به طور کامل در جان مخاطب رهسپار میکند.
همچنین در مباحث تکنیکی اجرا هم گرشاسبی نمره قبولی را کسب میکند با اینکه در لحظات مختلف اجرا شاهد خروج از ریتم و درصدی فالشی از سوی گروه و خواننده بودیم،اما به صورت کلی اجرای زیبایی از چارتار را در شب سوم شاهد بودیم.

اما شاید انتقادی که به حق به سیاست گذاری فستیوال بتوان وارد کرد،تاخیر زیاد در سانس اول اجرا باشد.ساعات شروع سانس های اول ساعت ۱۷:۳۰ در پایگاه های بلیط فروشی اعلام شده بود،اما اجراها اصولا تا ساعت ۱۸:۳۰ آغاز نمی شدند.این موضوع هم به ضرر مخابان اجرای برنامه در این سانس بود و هم قطعا به ضرر هنرمندان؛زیرا برای رسیدن و اجراکردن تمامی قطعات دچار شتابزدگی نادرستی می شدند و از اصل اجرا فاصله میگرفتد.این نکته ای بود که گرشاسبی هم به آن معترف شد و در اجرای هوروش هم به وضوح دیده می شد.

به طور کلی شب سوم ققنوس با کم و کاستی های کمتری روبرو بود اما همچنان تا به ایده آل بودن فاصله های واضحی داشت.از مسائل فنی در اجرا گرفته،تا بی تدبیری مسئولان سالن برای پارکینگ مراجعه کنندگان و نکاتی از این دست در کلام مخاطبان کنسرت کاملا مشهود بود.باید در انتظار ماند و دید براستی در اجراهای آینده ی رویال هال چه سرنوشتی در انتظار مخاطبان و هنرمندان خواهد بود؟

اجرای شب نواحی ققنوس/یک نسل هنر با کامکارها

/Image/News/06.97/KAAMKAARHAA/kamkarha.jpg

 

 

چهارمین شب از جشنواره موسیقی ققنوس در حالی میزبان مخاطبان بود که علاوه بر مخاطبان موسیقی سنتی و نواحی ایرانی،استقبال گسترده هنرمندان سینما و مشاهیر موسیقی از این اجرا از نکات جالب توجه این برنامه بود.

 

 

خانواده هنرمند کامکارها با حضور در ققنوس نماینده موسیقی نواحی ایران به خصوص هموطنان کرد زبان در این جشنواره بودند.برنامه این گروه از ویژگی های چشم گیری برخوردار بود.این برنامه همانند دیگر برنامه های کامکارها با اجرای دوبخشی همراه بود.
بخش اول اجرا همانند ادوار گذشته با قطعات فارسی زبان و بخش دوم با قطعاتی به زبان شیرین کُردی همراه بود.

اجرای شب موسیقی نواحی جشنواره ققنوس یکی از متفاوت ترین اجراهای این دوره بود و از چند جهت بسیار مهم حائز اهمیت.موسیقی کامکارها استادانه نواخته می شد و به عمق جان مخاطب نفوذ میکرد.نوای کمانچه اردشیر کامکار در بخش های مختلف این اجرا هوش از سر مخاطب می ربود و قلب مخاطب را در دست میگرفت.درست در همین زمان بود که نوای سنتور استاد پشنگ کامکار و اردوان کامکار قلب شنوندگان را به سختی می فشرد و رها میکرد.
علاوه بر نوای استادانه سازهای اساتید بلامنازع نسل طلایی موسیقی ایران،نواهای متفاوتی که از خوانندگان زن و مرد کامکار گوش می رسید زیبایی شنیداری و بصری اجرا را دو چندان میکرد و مخاطب را تا به انتها همراه خود به اوج زیبایی رهسپار می کرد.
اجرای کامکارها شاید تنها اجرایی در موسیقی ایران باشد که نوای دلنشین خانم ها به وضوح در جای جای آن نمایان است و در قطعاتی اشک شوق گوش مخاطب را روانه می کند.
علاوه بر آن وجود موسیقیدان هایی از چند نسل مختلف در این گروه،همیشه موسیقی کامکار ها را به روز و در اوج نگاه میدارد.
اما نکته دیگر این اجرا،به روی صحنه رفتن قطعاتی از موسیقی مادری کامکارها یعنی موسیقی غنی کُرد زبانان ایرانی است.اجرای موسیقی هایی ریتمیک و غمگین حتی بارهای بار اشک شوق مخاطبان حاضر در سالن را برانگیخت.زثزبانی که شاید برای همه قابل درک نباشد اما سرشار از احساس پاک یک ملت است.

بیژن کامکار “رباب و خواننده”، پشنگ کامکار “سنتور”، قشنگ کامکار “سه تار”، ارژنگ کامکار “تمبک”، ارسلان کامکار “عود و خواننده”، اردشیر کامکار” کمانچه”، اردوان کامکار “سنتور”، نیریز کامکار” تار”، هانا کامکار “دف و همخوان”، سهراب کامکار “سازهای کوبه ای”، صبا کامکار “هم خوان”، امیر ناصر رنجبر “کمانچه”، مریم ابراهیم پور “هم خوان” اعضای کامکارها را در این اجرا تشکیل میدادند که به جز چند مورد نامحسوس از هماهنگی بی نظیری در اجرا برخوردار بودند.
همچنین به ترتیب قطعات «بیابان بی کران» با شعری از مولانا، آهنگسازی “ارسلان کامکار” و خوانندگی “ارسلان کامکار” و “هانا کامکار”، «در فراق» با شعری از پیام بهتاش به آهنگسازی “حسن کامکار” و خوانندگی “ارسلان کامکار” و “هانا کامکار”، «خانه ام ابری است» با شعری از نیما یوشیج، آهنگسازی “ارسلان کامکار” و خوانندگی “ارسلان کامکار” و “مریم ابراهیم پور”، «به یاد مادر» به آهنگسازی “ارسلان کامکار” و خوانندگی “ارسلان کامکار” و “مریم ابراهیم” پور قطعات بخش اجرای فارسی کامکاارها بودند.
همچنین در بخش کردی که به خوانندگی بیژن کامکار برگزار شد، قطعات «کادله شتاوان»، «گلی نیشان»، «گلاویژ و سنجابه»، «قاسم خان»، «دره یارم» و «ده سره به لنگ» به روی صحنه رفتند.

اما همانگونه که ذکر شد هنرمندان زیادی با حضور خود اجرای کامکارها را به زیبایی حمایت کردند.حسام الدین سراج”، “شهرداد روحانی”، “گلاب آدینه”، “نورا هاشمی”، “مسعود فروتن”، “رویا تیموریان”، “گوهر خیراندیش”، “مسعود رایگان” و “هانیه توسلی ” از جمله مهمانان ویژه کامکارها در این اجرا بودند.
همچنین در حاشیه برنامه و میانی دو بخش از اجرا، “گلاب آدینه” تندیس فستیوال را به “بیژن کامکار” به نمایندگی از گروه کامکارها اهدا کرد.

روی هم رفته اجرای شب ماقبل پایانی ققنوس را شاید بتوان متفاوت ترین اجرای این دوره نامید و نمره قبولی را به تمام مجموعه این برنامه اعطا کرد.یه حداقل رسیدن مشکلات فنی در این اجرا نسبت به شب های گذشته جشنواره هم به زیبایی هایی بصری این اجرا به خوبی اضافه میکرد.
اما سوال اصلی ای که با مشاهده این اجرا در ذهنم بیش از پیش تداعی میشود این است که براستی حمایت از چنین موسیقی قاخری در کشور در گرو چه عواملی است تهیه کنندگان همچنان از قبول آن سر باز میزنند؟

گام پاپ ققنوس/اجرای افتان و خیزان هوروش

/Image/News/06.97/hoorosh/hoorosh.jpg

 

اولین اجرای پاپ جشنواره ققنوس شب گذشته با اجرای هوروش بند در سالن رویال هال هتل اسپیناس آغاز شد.

 

با توجه به استقبال خوب مخاطبان اجراهای پاپ،انتظار زیادی از نماینده موسیقی پاپ در جشنواره ققنوس در اذهان تداعی می کرد.
همچنین با توجه به سبقه اجراهای این گروه در تهران و سالن هایی نظیر برج میلاد و سالن میلاد نمایشگاه بین المللی و همچنین در شهرستان های کشور مخاطبان از این برنامه انتظار ویژه ای داشتند.

اما با توجه اینکه این اجرا اولین اجرای موسیقی پاپ در سالن رویال هال بود،با سناریوی تکراری مشکلات عدیده در زمینه های فنی روبرو بودیم.
از مشکلات در صدابرداری سالن و مشکلات بسیار در زمینه صدای کیک و همچنین بِیس در سالن تا مشکلات نور پردازی به خصوص در زمینه نور فالو یا اسپات که مستقیما خواننده را دنبال میکند.
این مشکلات گاهاً آن چنان نمایان می شد که خواننده و تماشاگران را بارها و بارها به ابراز وادار می کرد و مسلما از زیبایی و لذت اجرا می کاست.
همچنین مانیتور های پشت خواننده در ۷۰ درصد زمان کنسرت به طور کامل خاموش بود و افرادی که در عقب سالن بودند به هیچ عنوان دید کامل نسبت به صحنه نداشتند و باعث عدم بهده برداری کامل از اجرا و همچنین لذت واقعی برنامه میشد.

اما به این دلیل که کنسرت و اجرای زنده را باید به دید مجموعه ای از عوامل دیداری و شنیداری بررسی کرد؛ جدا از ایرادات فنی که به صورت کامل به اجرای برنامه وارد است و لطمه زد،موارد بسیاری هم در زمینه اجرای گروه مشهود بود که از زیبایی اجرا می کاهید.

هوروش بند گروهی است که اجراهای زیادی را در تهران و شهرستان ها تجربه کرده و کم کم در زمینه اجرا،در زمره گروه های با سابقه این صنعت قرار میگیرد؛به همین دلیل است که حساسیت ها روی اجرای این گروه کاملا طبیعی و قابل ذکر است.
در این برنامه موارد زیادی از عدم هماهنگی میان خواننده و گروه به طور کامل مشهود بود.همچنین در موارد زیادی مشاهده می شد که خواننده از ریتم خارج شود و موسیقی را به اصطلاح جست و جو کند و به طور قطع این موارد نه تنها از زیبایی های بصری اثر کم می کرد بلکه درخور نام گروه هم نبود.

اما از نکات منفی برنامه که عبور کنیم،اجرای موسیقی در سالنی با این عظمت و آرامشی میتواند دل هر مخاطب موسیقی به زیبایی بلرزاند.صحنه بزرگ،صدای خوب و واضح و همچنین نور پردازی زیبا و صحیح؛همه و همه جذابیت های اجرای زنده را در این سالن دو چندان می کند.همچنین نکات بارزی هم در اجرای هوروش وجود داشت که به جذابیت برنامه کمک چندانی میکرد.به طور مثال میتوان از حرکات خواننده و برقراری ارتباط خوب مهدی دارابی با مخاطبان سخن گفت که بارها و بارها توانست ایشان را در لحظات مختلف با خود همراه کند.همچنین هماهنگی ها و به اصلاح کاریوگرافی گروه نوازندگان در اجرای قطعات بارها و بارها تحسین و انرژی مخاطبان را به زیبایی بر انگیخت.

در این اجرا مجموه ای از قطعات و تک آهنگ های هوروش به روی صحنه رفت تا همچنان هواداران را در انتظار آلبوم رسمی این گروه نگه دارد.همچنین در این اجرا همانند تمامی اجراهای هوروش تا به امروز خبری از حضور مسعود جهانی روی صحنه اجرا به چشم نمیخورد که قطعا به دلیل مشغولیت های کاری و تولیدی این روزهای اوست.اما باید منتظر ماند و دید چه روی هواداران میتوانند گروه هوروش را به شکل کامل روی صحنه ببینند؟

سامانه دریافت رایگان موسیقی مذهبی «نقاره» رونمایی شد

/Image/News/06.97/naghareh/naghareh.jpg

 

نسخه جدید «نقاره» سامانه و اپلیکیشن مرکز جامع دریافت رایگان هزاران قطعه موسیقی مذهبی، مداحی، مرثیه، مولودی، سخنرانی و ادعیه، همزمان با فرا رسیدن ماه «محرم» رونمایی شد.‏

از آن جایی که مرکز جامعی برای دانلود مراثی و سخنرانی ها در گوشی همراه وجود نداشت و کاربران تلفن همراه می ‏بایست برای دسترسی به موسیقی مذهبی، ادعیه، مرثیه، مولودی ها و سخنرانی ها به سایت های متعدد مراجعه می کردند، نیاز به یک مرکز ‏جامع برای مرتب و به روز سازی این موارد حس می شد،‏ از این رو، اپلیکیشن «نقاره» تهیه و به طور رایگان در دسترس عموم قرار گرفته تا کاربران بتوانند در سریعترین زمان ممکن، ‏به آثار موسیقایی مذهبی دسترسی داشته باشند.‏

ویژگی اپلیکیشن «نقاره» به روز بودن مواردی است که در آن آپلود شده و مخاطبان می توانند جدیدترین مداحی ها، مرثیه ها و ‏سخنرانی ها را از این طریق، در گوشی همراه خود داشته باشند.‏ پس از نصب این اپلیکیشن، مخاطبین با دسته بندی های متعدد از جمله قرآن، نهج البلاغه، ادعیه، مداحی، سخنرانی، مداحی و … روبرو می ‏شوند که با انتخاب هر کدام از موارد می توانند به صدها فایل موضوعی دسترسی پیدا کنند.‏ همچنین در قسمتی از برنامه، بر حسب زمان و مناسبت، نواهای برتر به کاربران پیشنهاد شده که تمامی این نواها از ‏جدیدترین مداحی ها و مراثی و از مداحان بنام و برجسته انتخاب شده است.‏

در این اپلیکیشن امکان جستجوی سریع تنها با یک کلیدواژه در بین موارد موجود در بانک مداحی ها، مراثی، سخنرانی ها و ‏اعیه وجود دارد که به کاربر کمک می کند در کمترین زمان ممکن به آنچه می خواهد دسترسی پیدا کند.‏ پس از دانلود فایل صوتی مورد نظر، یک قسمت جداگانه برای ایجاد آرشیو شخصی هر کاربر وجود دارد که فایل ها مستقیما ‏به آن جا وارد می شوند و نیازی به جستجو و دانلود دوباره ی آن نیست.‏

شایان ذکر است که کاربران می توانند اپلیکیشن «نقاره» را رایگان دانلود کرده و یا از طریق وب سایت «نقاره naqare.ir»، به محتواها و تمامی امکانات اپلیکیشن بر روی وب سایت دسترسی داشته باشند.

 

 

برای دسترسی سریع به آهنگهای جدید و اخبار به کانال تلگرامی گانجاموزیک بپیوندید .

Telegram.me/Ganja2Music

شب موسیقی شلخته اما استوار بمرانی

/Image/News/06.97/bomrani/bomrani.jpg

 

گزارش اختصاصی گنجا از آخرین کنسرت تابستانی گروه بمرانی

 

به راستی “شخصیت” در موسیقی چیست؟
چه مشخصه ای است که یک هنرمند،یک گروه یا در ابعاد بزرگتر یک نسل از هنرمندان را از نسل دیگری متمایز میکند؟
شاید پاسخ این پرسش به وضوح در رفتار هنری بمرانی قابل مشاهده و استناد باشد.گروهی که با ظهور موج نوی موسیقی بعد از انقلاب،درست زمانیکه سبک های مهجور در موسیقی ایران فرصتی برای ارائه جست و جو میکردند,ظهور کرد و مدارج ترقی را به اصول و پله پله طی کرد و به جایگاه تسبیت شده ای در بازار موسیقی و میان مخاطبان رسید.
عاملی که در موسیقی بمرانی می تواند برای هر شنونده ای جذاب باشد رنگ متفاوت موسیقی این گروه است.انرژی مضاعفی که به طور مداوم ذهن و جسم مخاطب را می پیماید و لحظات جذابی را برای او رقم می زند.موسیقی بمرانی را شاید بتوان تلفیقی از موسیقی جز,فانک,پاپ و در مواقعی سبک کانتری دانست که با کلامی سهل اما مفهومی ممتنع در عین رنگامیزی جان شنونده,ذهن مخاطب را هم درگیر خود میکند.
اما اصولا در زمینه موسیقی چون در ایران سبک های موسیقی به شکل واحد و مستقل حضور ندارند,همیشه مخاطبان موسیقی به دنبال سلایق اصلی خود در موسیقی های تلفیقی هستند.این مورد اصلا به معنی جذاب نبودن عمل تلفیق در موسیقی نیست اما از آن جهت آزار دهنده است که گاها از اصول اصلی سبک ها نمی توان پیروی کرد.
به طور مثال یکی از ارکان موسیقی کانتری که اصلی ترین و سنتی ترین شاخه موسیقی در کشور آمریکاست,بیان و روایت نوعی داستان در شعر است که با بیانی ساده و کلماتی صمیمی و خودمانی مطرح می شوند و با لحنی منحصر به فرد توسط خواننده خوانده, و روایت می شوند.اما در محدود خوانندگان و گروه هایی که در این سبک می نوازند هیچگاه چنین اصولی دیده نشده است.همچنین بسیار موارد مشابهی هم در این مورد می توان جست و جو کرد.
اما در هر حال وجود موسیقی تلفیقی این روزها نعمتی برای مخاطبان خاص موسیقی است که اتفاقا روز به روز بیشتر می شنود و اصلا به دنبال جریان رایج و بازاری موسیقی هم نیستند.بمرانی یکی از گروه هایی است که نیاز مخاطبان خاص موسیقی را تا به امروز به خوبی پاسخ داده و همیشه به دنبال نوآوری و حرکت در موسیقی خود است و به جریان رایج موسیقی توجهی ندارد.
از شاخصه های موسیقی بمرانی که گذر کنیم,اجرای زنده این گروه به مراتب برای مخاطب جذاب تر هم هست.انرژی و حرکات اعضای گروه,نوع خاص خوانش خواننده,ستفاده از ساز های متفاوت و موسیقی صد در صد زنده بدون استفاده از جذابیت های صوتی دیجیتال; همه و همه; از عوامل موفقیت,محبوبیت و همچنین ماندگاری بمرانی میان مخاطبان است.
اجرای روز یازدهم شهریور بمرانی هم از این فاکتورها مستثنی نبود.بمرانی با ایجاد محیطی صمیمی اما گرم و پر انرژی مخاطبان را در طول برنامه با خود همراه می ساخت و موسیقی خود را به بهترین شکل به مخاطب عرضه می کرد.بر خلاف قوانین نا نوشته گروه های موسیقی در ایران,در اجرای بمرانی خبری از پر رنگ بودن شخص خاصی نیست;همه و همه در خدمت نام گروه حرکت میکنند و صرفا موسیقی را عرضه میکنند.
اما نوع سازبندی در اجرا و استفاده درست و گوش نواز از سازهای مختلف در اجرای بمرانی یکی از ارکان اصلی اجرا به شمار می رود که در لحظات مختلفی از اجرا مخاطب را به خوبی با خود همراه می سازد.همچنین راحتی و آرامش و صمیمیت واقعی اعضای گروه نوازندگان در هنگام اجرا از نکاتی است که راطه میان اجراکننده و مخاطب را محکمتر از پیش میکند.
اما بمرانی به اتفاقات موسیقایی در حیات هنری خود اعتقاد نانوشته ای دارد. این مورد به وضوح در آلبوم های استودیویی این گروه هم دیده می شود.این گروه در اجرای اخیر خود از پروژه ای رونمایی کرد که در نوع خود برای هواداران بمرانی جالب توجه است.
”سیزده-چهل“ نام پروژه جدید بمرانی است که بهزاد عمرانی (خواننده گروه) تنها به گفتن توصیفات کوتاهی از آن بسنده کرد.او با بیان اینکه این ÷روپه در ارتباط با بازخوانی قطعاتی از هنرمندان دوران طلایی موسیقی ایران است که کمتر آن هارا شنیده ایم اضافه کرد:
“این پروژه در زمره کارهای متفاوت ما قرار میگیرد.ما به سراغ قطعاتی از هنرمندان شهیر موسیقی ایران رفتیم که کمتر از آن ها شنیده ایم.نظیر قطعاتی از عباس مهرپویا که از هنرمندان شاخص نسل خود بود.امیدواریم این قطعه مانند خوشحال و شاد و خندانم برایتان خاطره ساز شود.”
روی هم رفته اجرای بمرانی جدا از تمامی نواقصی که در بهترین حالت اجرای زنده این روزها هم اتفاق می افتد,شب خاطره انگیز و قابل قبولی را برای مخاطبان خود رقم زد و روند خوب خود را ادامه داد.اما باید دید بمرانی چقدر در مسیر رشد پیش می رود و تا چه حد می تواند بازار موسیقی را در سبک خود,در اخیار داشته باشد.

 

عکسها از سمیرا سلیمانی

 

همکاری حجت اشرف زاده با گروه آلمانی شیلر/ آواز ایرانی جهانی می‌شود

 

حجت اشرف زاده در جدیدترین آلبوم گروه آلمانی شیلر به‌عنوان خواننده حضور دارد و عصر روز گذشته یکی از قطعات آلبوم با صدای این خواننده بنام ایرانی با حضور کریستوفر فون دیلن در تهران ضبط شد.

 

کریستوفر فون دیلن سرپرست گروه آلمانی شیلر که آذرماه سال گذشته برای نخستین بار در تهران به روی صحنه رفت و پنج شب اجرای باورنکردنی را برای مخاطبان موسیقی الکترونیک رقم زد، در دومین سفرش به ایران و به‌عنوان سورپرایز قطعه «برلین تهران» را برای نخستین بار اجرا کرد و این قطعه شروع پیوند فرهنگی ایران و آلمان در عرصه موسیقی شد. همچنین ضبط موزیک ویدیو این قطعه با تصاویری از شهر تهران برای پخش در کنسرت‌های این گروه در سراسر دنیا از نکات قابل‌توجه بود. اما همکاری این گروه با ایران صرفاً به برگزاری کنسرت محدود نشد.
فون دیلن با شنیدن صدای حجت اشرف زاده در زمان حضورش در ایران تصمیم به همکاری با این خواننده گرفت و به همین دلیل پس از اتمام تور کنسرت‌هایش در اروپا، مجدداً به ایران سفر کرد تا همکاری‌اش با این آوازخوان ایرانی را دریکی از قطعات جدیدترین آلبوم گروهش رقم بزند.
فون دیلن به همراه حجت اشرف زاده خواننده موسیقی پاپ و سنتی ایران، روز گذشته به ضبط آهنگی برای جدیدترین آلبوم گروه شیلر پرداخت تا تازه‌ترین اثر این گروه مطرح بین‌المللی با آواز ایرانی همراه باشد.
مصطفی کبیری تهیه‌کننده کنسرت تهران درباره این همکاری گفت: «تیم برگزاری کنسرت‌های گروه شیلر در تهران، نگاه صرفاً بیزینسی به برگزاری اجراهای خارجی در ایران نداشته است و ما از ابتدا قصد داشتیم علاوه بر برگزاری کنسرت‌هایی با استانداردهای بین‌المللی در تهران، با معرفی موسیقی ایران به هنرمندان مطرح بین‌المللی فضایی را برای همکاری و تعامل در این عرصه ایجاد کنیم و همچنین بتوانیم موسیقی ایران را از طریق چنین همکاری‌هایی به مردم دنیا در فضایی گسترده‌تر معرفی کنیم.»
وی ادامه داد: «اکنون این همکاری موجب می‌شود تا بسیاری از مردم دنیا با آواز ایرانی آشنا شوند و امیدوارم این همکاری‌ها دوطرفه و ادامه‌دار باشد. ما تا امروز شاهد همکاری‌های هنرمندان ایرانی برای ضبط آلبوم شخصی‌شان با برخی هنرمندان بین‌المللی بودیم اما این همکاری برای یک آلبوم گروه مطرح بین‌المللی است و همین امر باعث می‌شود که موسیقی ایران و هنرمندان ایرانی به دنیا معرفی شوند.»
همکاری حجت اشرف زاده و گروه آلمانی شیلر در تلفیق موسیقی الکترونیک و آواز ایرانی قرار است در سطح بین‌المللی به انتشار برسد و به‌زودی خبرهای تکمیلی این همکاری و زمان انتشار آلبوم گروه موسیقی شیلر اطلاع‌رسانی خواهد شد.

 

پیش فروش آلبوم «سوتِ سکوت» آغاز شد

/Image/News/06.97/aryannaeini/aryannaeini.jpg

 

پیش فروش آلبوم موسیقی «سوتِ سکوت» به آهنگسازی، تنظیم و خوانندگی تازه آرین نائینی، در فضای مجازی آغاز شد.

آلبوم موسیقی متال فارسی «سوتِ سکوت» تازه ترین اثر آرین نائینی مشتمل بر ۱۲ قطعه «اعتصاب اعصاب»، «نیکائین»، «سوت سکوت»، «آخرین حضور»، «یک ذره فکر کن»، «خط پایان»، «عاشق کشى»، «پنجره»، «بودن یا نبودن»، «جهان زیبا»، «خاک بیدار (ایران)» و «سربازهاى روز» می باشد که بر ترانه هایی از حبیب سررشته دارى، کیان حجازى، امیر توده فلاح به اجرا در آمده است.

آرین نائینی همچنین در اثر تازه خود، نوازندگی گیتار الکتریک، آکوستیک، کیبورد و باس را بر عهده داشته و یاسر ساکى مهر، پوریا قربانى (کیبورد)، کیان حجازى، آرین نائینى (باس)، سعید جامع، سیاوش على محمدى (درامز) و مهدى عبدى (ویولونسل) به عنوان دیگر نوازندگان آلبوم به هنرنمایی پرداخته اند.

ضبط این مجموعه در استودیو شخصى فرشاد پاسدار و کیان حجازى (استودیو ترنج) و استودیو شخصى آرین نائینى (استودیو نیکائین) صورت گرفته و آرش پاکزاد میکس و مسترینگ آن را انجام داده است.

مؤسسه نشر و پخش جوان به مدیریت نیما جوان، انتشار این اثر را عهده دار بوده و کیان حجازى (تهیه کننده)، فرشاد پاسدار (مشاور پروژه)، ندا عقیقى (مدیر پروژه)، صادق کیا (مدیر رسانه ای)، مجتبى توسلى (مدیر اجرایى)، امیرحسین پروین (مدیر فنى) و نیما مرادى (عکاس و گرافیست)، دیگر عوامل و دست اندرکاران تولید آن بوده اند.

شایان ذکر است پیش فروش آلبوم «سوت سکوت» آرین نائینی، از طریق سایت های ریتمو و بیپ تونز آغاز شده و علاقمندان می توانند جهت پیش خرید اثر به آدرس های www.ritmo.ir و www.beeptunes.com مراجعه نمایند.

مراسم رونمایی این آلبوم چهارشنبه ۱۴ شهریورماه ساعت ۸ شب در خانه وارطان به نشانی میدان فلسطین، ضلع غربی خیابان طالقانی، پلاک ۵۱۴، برگزار می شود.

کتاب ردیف پیانو استاد مرتضی محجوبی منتشر شد

 

کتاب ردیف پیانو استاد مرتضی محجوبی به نگارش بهار برخوردار، توسط انتشارات هنر و فرهنگ، منتشر و راهی بازار موسیقی شد.

کتاب ردیف پیانو استاد مرتضی محجوبی، ردیف موسیقی دستگاهی ایران به روایت استاد مرتضی محجوبی (۱۲۷۹-۱۳۴۳) را شامل می شود که توسط بهار برخوردار و برای ساز پیانو به نگارش درآمده است، نگارنده کتاب در گفتگویی با خبرنگار ما، در خصوص اثر مکتوبش گفت: «مبنای نگارش این ردیف موسیقی ارزشمند ایرانی، دستنوشته های باقیمانده از زنده یاد مرتضی محجوبی می باشد. این موسیقیدان فقید، شیوه نت نگاری مختص خود را داشته که با روش نت نگاری بین المللی و متداول کاملاً متفاوت بوده است. این سیستم نگارش ابداع شخص ایشان بوده و علائم تعریف شده خاص خود را داراست. ردیف پیانوی استاد محجوبی، علیرغم ارزشمندی آن، به دلیل نامأنوس بودن روش نت نگاری آن، مهجور واقع شده و تاکنون علاقه مندان به موسیقی ایرانی از آن بی بهره بوده اند. از این رو، در ابتدا به تحقیق و پژوهش در مورد نحوه نت نویسی استاد پرداختم و سپس دست نوشته های ردیف پیانوی استاد محجوبی را به خط نت موسیقی بین المللی که برای همه هنردوستان قابل درک است برگردانده و نهایتا نت نویسی کامپیوتری آن را انجام دادم که حاصل آن کتاب ۳۶۶ صفحه ای حاضر، مشتمل بر ۷ دستگاه و ۵ آواز است. این کتاب اولین و تنها کتاب از ردیف پیانوی استاد مرتضی محجوبی به خط نت موسیقی بین المللی است و از هفته های آغازینِ پس از انتشار، با استقبال خوبی از طرف علاقه مندان و اساتید موسیقی ایرانی روبرو شده و در روز چهارشنبه ۳۱ مرداد هم، طی مصاحبه زنده ای که با برنامه رادیو کتاب از رادیو فرهنگ داشتم، به معرفی بیشتر آن پرداختم.»

وی خاطر نشان کرد: «یکی از ویژگی های مهم این کتاب علاوه بر نوشته شدن به صورت حامل مضاعف برای ساز پیانو؛ قابلیت اجرای نت های دست راست آن (نت های کلید سل) بوسیله کلیه سازهای سنتی است. دیگر ویژگی این کتاب دو زبانه بودن آن است؛ بدین معنی که پیشگفتار و فهرست کتاب علاوه بر زبان فارسی به زبان انگلیسی هم آورده شده تا توضیحات مربوط به تکنیک های لازم برای پیانو نوازی ایرانی و نحوه کوک شدن ساز پیانو و همچنین نت نگاری استاد محجوبی برای غیر فارسی زبانان علاقه مند به موسیقی کلاسیک ایرانی قابل استفاده باشد. علاوه بر آن در این کتاب، در زیر عنوان فارسی هر گوشه، آوانگاری لاتین آن نیز آورده شده است.»

بهار برخوردار مؤلف کتاب ردیف پیانو استاد مرتضی محجوبی و مجموعه سه جلدی بچه های دیروز بچه های امروز، در خانواده ای اهل هنر و تحصیل کرده موسیقی متولد شده و در نوازندگی پیانو، تار و سه تار تبحر دارد. دغدغه این هنرمند و نویسنده برای موسیقی سنتی ایرانی و همینطور علاقه مندی به موسیقی کلاسیک، دلیل برگزیدن این دو ساز بوده است. از این رو، تحصیلات خود را در زمینه موسیقی در دانشگاه بصورت آکادمیک ادامه داد. او دانش آموخته موسیقی در رشته نوازندگی در مقطع کارشناسی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و رشته آهنگسازی در مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه هنر است.

شایان ذکر است که تألیف کتاب ردیف پیانو استاد مرتضی محجوبی، در مجموع ۵ سال زمان برده و یکی از بزرگترین خلأهای موجود در پیانو نوازی ایرانی و آموزش تکنیک های آن را برطرف ساخته است. این کتاب توسط انتشارات هنر و فرهنگ منتشر شده و امکان تهیه آن از سایت www.pianoirani.ir به همراه ارسال سریع و رایگان به سراسر ایران فراهم می باشد.

مازیار عبایی: دوست دارم کارم به خودی خود شنیده شود،نه به واسطه تبلیغات سنگین

/Image/News/06.97/maziarabaei/MAZIARABAEI.jpg

 

•مازیار عبایی• شاعر،ترانه سرا و مولف کتاب شعر “جلال الدین در ترافیک میرداماد” است.
وی تحصیلات خود را در رشته ی شهرسازی به پایان رسانده و در حال حاضر در دانشگاه هنر تهران مشغول به تدریس است.

اگر به موسیقی گروه “دنگ شو” علاقه مند هستید و قطعاتی همچون ‘بی خوابی’،’تلاطم’ و ‘موسیقی آشیانه’ را پسندیده اید؛در ادامه می توانید اولین گفت و گوی مازیار عبایی ترانه سرای این قطعات را در سایت گنجا موزیک بخوانید.

 

■از چه زمانی و به چه صورت وارد عرصه شعر و ترانه شدید؟

من سرودن شعر رو از سال های نوجوانی شروع کردم و به نوعی این کار رو از سال ها قبل انجام می دادم.اما نوشتن و سرودن به صورت متمرکز و جدی از سن ۲۷ سالگی آغاز شد و در طی ۶ سال اخیر این جدیت به اوج رسید و تمرکز من بر روی این کار بالاتر رفت.
در ارتباط با بحث ترانه،من کارهای محدودی انجام دادم که غالباً هم تمام این همکاری ها با گروه دنگ شو اتفاق افتاد.

■آیا متناسب با این عرصه تحصیلات آکادمیک دارید؟

خیر.
در مدرسه ای که من در دوران دبیرستان تحصیل میکردم به شدت به ادبیات و اصول ادبی اهمیت داده می شد و با اینکه رشته ی من ریاضی بود اما دوره های عروض و قافیه برای ما هم برگزار می شد و ما در این دوره ها شرکت می کردیم و در حال حاضر چون من شعر کلاسیک میگم،روی اصول تسلط کافی رو فکر می کنم دارم.
علاوه بر این تعدادی از همکلاسی های اون زمان من امروزه شاعران بسیار خوبی هستند مثل سید مهدی موسوی،آرش معدنی پور و عزیزان دیگر.
در واقع میشه گفت همه ی ما به نوعی از دوران نوجوانی با شعر آشنا هستیم.

■در حال حاضر مشغول چه کارهایی هستید؟

کار من در درجه اول تدریس در دانشگاه و در در درجه ی دوم به دلیل عضویت در بخش اجرایی پروژه های طراحی شهری،فعالیت بر روی اینگونه پروژه هاست.

■در زمینه ی سرودن شعر و فعالیت های هنری چه برنامه ریزی هایی کردید،آیا کتابی در نوبت چاپ دارید؟

بله کتاب دوم در نوبت چاپ هست،اما نه به این صورت که بخوام اعلام کنم به زودی چاپ خواهد شد.
چون من در ارتباط با کار کمی سخت گیر هستم و یک شعر رو ممکنه چندین مرتبه بازنویسی کنم،چیزهایی رو اضافه و یا کم کنم،بارها باید با ناشر موردنظر صحبت کنم و ایشون کارها رو بررسی کنند و یا اتفاقات دیگری که پیش میاد باعث میشه برای یک کتابی که شامل ۴۰ قطعه شعر هست حدوداً یک سال و نیم زمان بگذارم.

■اتفاقاتی که برای کتاب اول شما یعنی “جلال الدین در ترافیک میرداماد” افتاد،راضی کننده بود؟

حقیقتاً اون زمان خیلی به دنبال اتفاق خاصی و یا جذب کردن مخاطب برای خودم و شعرهام نبودم.
کتاب اول من شامل شعرهایی میشه که جزء اولین تجربیات من در زمینه نوشتن و سرودن هستند و همین که من تونستم تعدادی از سروده هام رو چاپ کنم اتفاق خوبی بود.ناشر این کتاب انتشارات فانوس بود که من به همراه آقای معدنی پور تصمیم گرفتیم خیلی به دنبال تعداد نسخه ی بالا برای چاپ نباشیم و بحث مادی رو زیاد جدی نگیریم.
هر چند که تمام نسخه های چاپ شده از کتاب به طور کامل فروش رفت.

■این تصمیم رو هنگام چاپ کتاب دوم هم لحاظ خواهید کرد یا برای عرضه اثر دوم برنامه دیگری دارید؟

واقعیت اینه که هنوز نمی دونم قراره چه اتفاقی بیفته،چون این کار حرفه من نیست و من در این مورد در مقابل دیگر عزیزان هیچ تجربه ای ندارم.
چرا که خیلی از شاعران ما به این کار به عنوان شغل نگاه می کنند و در همین راستا کارگاه های متنوع برگزار کرده و کارهای بسیاری انجام می دهند.
اما من در حال حاضر نمی تونم هیچ تصمیم قطعی و درستی بگیرم چرا که تا به حال این کارها رو انجام ندادم و حتی در صفحات مجازی هم فعالیت زیادی نداشتم و حضورم در این فضا ب…
■فکر نمی کنید اگر به این سمت برید و یکسری از فاکتورها براتون مهم باشه،در جامعه ی ادبی و هنری جایگاه بهتری پیدا می کنید؟

کاملاً حق با شماست،اما من دوست دارم اگر کار من مخاطب پیدا میکنه و شنیده میشه به صورت ارگانیک این اتفاق بیفته نه به واسطه ی سرمایه‌گذاری برای تبلیغ و رونمایی سنگین.
زمانی که این کار رو تازه شروع میکنی این حمایت و تشویق دیگران بهت انگیزه و انرژی زیادی میده،اما من یکجایی تصمیم گرفتم این کار رو متوقف کنم و دیگه توی وبلاگ و صفحات دیگر فعالیت زیادی انجام ندم چون فکر میکردم برای شخص من الزامی وجود نداره.
اما برای عزیزانی که به صورت حرفه ای عمل می کنند،این نظم دادن به مخاطب و حتی جذب مخاطبان جدید باید موضوع بسیار جدی و قابل تفکری باشه.

■آیا تعداد زیاد شاعران و ترانه سراهایی که در حال حاضر مشغول به کار هستن،دلیل این مقاومت و مقابله شما برای ورود حرفه ای به این فضاست؟

واقعیتش من این نقد رو به جامعه وارد نمی کنم چون که ما چه موزیسن و چه شاعر کم داریم.
اگر مارکت موزیک و ترانه ی هر کشوری رو نگاه کنیم متوجه میشیم که تعداد خیلی زیادی گروه موسیقی وجود داره،اعم از گروه های زیرزمینی،گروه هایی که به تازگی شکل گرفتند و یا حتی گروه های بزرگی که بارها منحل شدند ولی دوباره فعالیت خودشون رو آغاز کردند.حتی داریم شاعرانی که شاید تنها یکی از کارهاشون توسط یک گروه یا خواننده بزرگ خوانده شده و بعد محو و فراموش شدند.
تنوع و تکثر در این عرصه بسیار زیاده و طبیعتاً در طی این سال ها بازار ترانه و موسیقی ما دچار تغییراتی شده چه قبل از انقلاب که به صورت فرمایشی بود و خود رادیو یا تلویزیون اون زمان ترانه سرا و خواننده رو استخدام میکرد و در نهایت یک قطعه عرضه می شد و چه بعد از انقلاب که تا سال های زیادی موسیقی در حاشیه بود و مارکت و بازار به شکل کنونی وجود نداشت.
من فکر میکنم در طی ۱۵-۲۰ سال اخیر هست که یک مارکت اصلی برای موسیقی شکل گرفته و کارها داره درست پیش میره و طبیعتاً طی شکل گیری چنین سیستمی بی نظمی هایی ممکن هست بوجود بیاد که قطعاً زمان همه چیز رو درست خواهد کرد و در نهایت هرکسی در جای درست خودش قرار خواهد گرفت.

■در محافل ادبی و مرتبط با این عرصه تا به حال مشارکت داشتید؟

خیلی کم پیش اومده،فکر می کنم تنها در چند شب شعر که سید احمد حسینی عزیز که کارهاشون رو به شدت می پسندم برگزار می کردند شرکت داشتم.

■از شاعرانی که مشغول فعالیت هستند،شعر و سبک چه کسانی رو می پسندید؟

من به قلم حسین صفا که با محسن چاووشی عزیز بارها همکاری داشته به شدت علاقه مند هستم.
همچنین کارهای علی اکبر یاغی تبار،سید مهدی موسوی و آرش معدنی پور که از دوستان عزیزم هستند رو هم دوست دارم و همیشه پیگیری می کنم.

■حرف آخر…

تشکر می کنم از شما و همکارانتون بابت برقراری این ارتباط.

 

کنسرت پژوهشی «موسیقی ایرانی» برگزار می‌شود

/Image/News/06.97/concertepajooheshi/concertepajooheshi.jpg

 

کنسرت پژوهشی «موسیقی ایرانی» دهم شهریورماه سال جاری، با پژوهشگری و اجرای آیدین نورمحمدی، در فرهنگسرای نیاوران شهر تهران برگزار می‌شود.

آیدین نورمحمدی، نوازنده و مدرس ویولن و کمانچه، با اعلام این خبر گفت: «این کنسرت در ساعت ۲۰ از دهم شهریور ماه سال جاری با هدف بررسی شیوه های کمانچه نوازی با محوریت اجرای سبک هنری هنرمند گرامی زنده یاد کامران داروغه، در فرهنگسرای نیاوران به روی صحنه می‌رود. همچنین حسین مرشدپور به عنوان نوازنده تنبک در این اجرا بنده را همراهی می کند.»

وی در خصوص دیگر برنامه‌های پیش روی خود افزود: «آلبومی بدون کلام که شامل آثارم مربوط به همنوازی کمانچه و ویولا با سازهای کوبه ای تبلا و تنبک میباشد را راهی بازار خواهم کرد، کتابی نیز مربط به مسائل موسیقی آذربایجان ترجمه کرده ام که در دست اقدام برای انتشار اثر میباشد.»

آیدین نورمحمدی در ارومیه و در خانواده‌ای هنردوست و هنرمند متولد شده و پرورش یافته است، پدرش نوازنده ویولون است واز آنجا که وی، از دوران کودکی به آواز و پس از آن به ویولون علاقمند بوده نزد پدر یادگیری این ساز را آغاز می‌کند. سپس به نوازندگی ویولون کلاسیک علاقمند شده و نزد مرحوم زاون یدیقاریانس مبادرت به آموزش این ساز کرده و بعد‌ها نزد اساتیدی چون همایون رحیمیان و سیاوش ظهیرالدینی این فراگیری‌ها را ادامه می‌دهد. با نوای ساز رحمت الله بدیعی علاقمند به کمانچه شده و معلومات خود را بر روی این ساز پیاده می‌کند. مدت زمانی از نظرات اساتید مختلف در مسیر هنری خود استفاده کرده و در ‌‌نهایت از محضر زنده یاد محمدرضا لطفی بهره‌مند می‌گردد، وی همچنین دورهء ریتم و وزن خوانی را نزد بهمن رجبی گذرانده است.

 

 

به آهنگسازی بنیامین بهادری و در قالب موسیقی کودک؛ سعیده صلاحی “تپلی” را منتشر کرد

 

سعیده صلاحی آهنگ staکودکانه “تپلی”را بر روی ترانه ای از فرید احمدی و ملودی بنیامین بهادری تولید و منتشر کرد.

قطعه “تپلی” که درفضای کودکانه و ویژه گروه سنی خردسال،تهیه شده است، عادات صحیح و رفتارهای درست فردی وهمینطور اصول بهداشت شخصی رابه کودکان درقالب شعریادآور می شود.
گفتنی است تنظیم این قطعه آموزشی کودکانه را زنده یاد نیما وارسته به عهده داشته است‌.
شاعر این قطعه فریداحمدی همراه همیشگی بنیامین به خوبی از پس سرودن شعری کودکانه برآماده است.
سعیده صلاحی خود صداپیشه این آهنگ است که چندی پیش همراه با قطعاتی دیگر و در قالب یک آلبوم کودکانه با همین عنوان منتشر و روانه بازار موسیقی کودک شد که تمامی ترانه های آن به جز خورشید خانم را شخصا سروده است.
گفتنی است فقط “خورشید خانم” محصول همکاری این مثلث موسیقی با سعیده صلاحی است.

 

داتلود آهنگ

به آهنگسازی بنیامین بهادری و در قالب موسیقی کودک؛ سعیده صلاحی “تپلی” را منتشر کرد

 

سعیده صلاحی آهنگ staکودکانه “تپلی”را بر روی ترانه ای از فرید احمدی و ملودی بنیامین بهادری تولید و منتشر کرد.

قطعه “تپلی” که درفضای کودکانه و ویژه گروه سنی خردسال،تهیه شده است، عادات صحیح و رفتارهای درست فردی وهمینطور اصول بهداشت شخصی رابه کودکان درقالب شعریادآور می شود.
گفتنی است تنظیم این قطعه آموزشی کودکانه را زنده یاد نیما وارسته به عهده داشته است‌.
شاعر این قطعه فریداحمدی همراه همیشگی بنیامین به خوبی از پس سرودن شعری کودکانه برآماده است.
سعیده صلاحی خود صداپیشه این آهنگ است که چندی پیش همراه با قطعاتی دیگر و در قالب یک آلبوم کودکانه با همین عنوان منتشر و روانه بازار موسیقی کودک شد که تمامی ترانه های آن به جز خورشید خانم را شخصا سروده است.
گفتنی است فقط “خورشید خانم” محصول همکاری این مثلث موسیقی با سعیده صلاحی است.

 

داتلود آهنگ

حلاج/داستان روز یک اتفاق هنری فاخر با نوای پروازِ همای

 

کمتر ایرانی است که داستان “منصور حلاج” را به شکل کلی یا جزئی نشنیده باشد و از آن اطلاعی نداشته باشد.حلاجی که در تاریخ ایران نقش به سزایی داشته و داستان او همواره چراغ راه تمام انسان های آزاده بوده و هست.
اما به راستی چه مهمی است که این داستان را به خصوص در شرایط کنونی؛برای بیننده و شنونده، جذاب و گیرا به نمایش در می آورد؟

داستان حلاج بیش از آنکه یک داستان باشد،حقیقتی تلخ هست که از ابتدای تاریخ بشریت همواره گریبان انسان را گرفته و به سخت ترین صورت ممکن می فشارد.داستان جهل و نادانی مردمانی که پیش از آنکه لب به سخن باز کنند،فکر نمیکنند و پیش از آنکه فکر کنند،دست به عمل می زنند.مردمانی که با شنیدن کوچکترین کلامی،نزدیک ترین و بی فکر ترین و سطحی ترین بخش معنا را میگیرند و بر اساس آن جنگ و خونریزی و پیراهن عثمان را طلب می کنند…
آری این است داستان جهالت،این است داستان حلاج و حلاج ها و چقدر آشنا و حقیقی است این قصه،بهتر بگویم این واقعیت…
اما وجه دیگر این داستان که فطرت آدمی را به جذاب ترین شکل ممکن با خود می کشد و همراه میکند،عشق است…عشق همواره نقش به سزایی در ادبیات و فرهنگ و هنر این مرز و بوم داشته و دارد و از دیرباز در رگ های ادبیات کلاسیک ایرانی به گرمی می جوشد،آن چنان که این داستان هم با عشق و مهر آغاز و با عشق به پایان می رسد.اصلا یکی از القاب حلاج که در خراسان نیز او را به این نام می خواندند،”ابوالمهر” نام داشت…

اما اینکه بتوان به سراغ روایت داستانی رفت که برای مخاطبان در درجه اول شناخته شده باشد،در درجه دوم‌ دارای مؤلفه های خوبی برای اجرا باشد و در درجه سوم و از همه مهمتر بتوان در قالب آشنای آن،حرف های نویی به مخاطب عرضه کرد از چند جهت اتفاق حساسی است و حائز اهمیت.

در‌ وهله اول این اقدام دارای ریسک بسیار بالایی است و به طبع آن،جسارت بسیار بالاتری از صاحبان اثر را برای اجرای آن طلب میکند،چرا که کلیت داستان بز همگان آشکار است و تنها نگاه و پرداخت متفاوتی از قصه است که زیبایی و اتفاق برای مخاطبان خلق خواهد کرد.

در وهله دوم اما،روایت درست و کم نقص و موجز داستان،از اهمیت بسزایی برخوردار است چرا که داستان در وقت محدودی روایت می شود و پرداخت درست به قسمت های مهم داستان میتواند تاثیر گذاری آن را دوصد چندان کند.

در وهله سوم و مهمترین وهله شاید،در داستانی تراژیک با این ابعاد،اجرای تاثیرگذار و صادقانه بازیگران به خصوص نقش حلاج است چرا که شخصیتی نطیر حلاج دارای پیچیدگی های زیادی در زمینه اجراست که بازیگر باید بتواند به بهترین شکل از پس پیچ و خم های شخصیتی این نقش برآید. این موضوع از اهمیت بالایی برخوردار است و میتواند داستان ساده را به عرش یا ناباورانه یک اتفاق زیبای هنری را به فرش برساند.

اما “پرواز هُمای” را همواره به جسارت در هنر می شناسیم.او همواره و حتی در کوتاه ترین قطعات و اجراهای خود سعی در شکستن مرزهای رایج در هنر و همچنین محدودیت های ذهن مخاطب دارد.شاید مهمترین شاخصه ی هنری همای،همین جسارت و مرز شکنی اما در قالب ادبیات فاخر ایرانی باشد،چرا که ادبیات پارسی همان بحر طویلی است که هر هنرمندی به فراخور تقکر و تحمل خود تور خود را در آن می گستراند و به مخاطب عرضه میکند.همای اما،جزو معدود هنرمندانی است که همیشه اثبات کرده به دنبال تکرار مکرر اتفاقت موجود در بازار نبوده و نیست و سعی در گسترش پهنه هنر این مرز و بوم دارد.
در کارنامه هنری او علاوه بر اجراهای رایج در موسیقی که از آن ها به عنوان کنسرت یاد می شود و انتشار آلبوم و قطعات متعدد موسیقی که از الزامات احترام به مخاطب به شمار می رود،اتفاقات متفاوتی نظیر اجرای اُپرای “موسی و شبان” و همچنین اُپرای موفق “عقل،عشق و آدمی” به چشم می خورد که اتفاقا همواره با استقبال کم نظیر مخاطبان همراه بوده و به آثار ماندگاری نیز بدل شده است.اگر با دقت بیشتری به نام این آثار حتی دقیق شویم،به شاخصه های داستانی و اجرایی همای بیشتر پی خواهیم برد.
اما این بار و پس از اجرای موفق “عقل،عشق و آدمی” بار دیگر همای به سراغ داستانی متفاوت اما آشنا برای هنردوستان متفکر این مرز و بوم رفته و توانسته قدم دیگری در جابه جایی مرزهای هنری خود و مهمتر از آن محدودیت های هنری ایران بردارد.
همای با تمام مولفه هایی که بالاتر به آن اشاره شد به سراغ داستان سهل و ممتنع “حلاج” قدم برداشته.داستانی که همانگونه که ذکر شد علاوه بر شهیر بودن،دارای مؤلفه های حساسی برای اجرا است.از طرفی جریانی در سال های گذشته در موسیقی و در اصل هنر ایران به راه افتاده که هنرمندان به سمت تلفیق چند هنر به صورت موازی قدم برداشته و به صِرف یک اجرای ساده موسیقایی اکتفا نمیکنند.این شاخه از هنر به طور واضح و درخشان اصولا در شاخه موسیقی سنتی و ملی ایرانی و همچنین گاها در موسیقی تلفیقی ایرانبه چشم میخورد،چرا که به فراخور اجرای این سبک از موسیقی به طور کلی اجرا،نکته بصری جذابی برای مخاطب نخواهد داشت و کمک گرفتن از شاخه هنری دیگر،میتواند جذابیت های اجرا برای مخاطب را دوچندان کرده و همچنین تاثیر گذاری موسیقی را برای مخاطب به حداکثر برساند،همچنین مخاطب تا وانیه آخر اجرا با هنرمند همراه خواهد شد و پیام اصلی هنرمند را به واضح ترین شکل ممکن دریافت می نماید.

اپرای “حلاج” اثری است که تمام مولفه های یک اتفاق مانای هنری را داراست.این اثر دو وجه بسیار مهم دارد.
وجه اول آن موسیقی است که تمامی قطعات این اجرا توسط پرواز همای نگارش شده و در احرای زنده توسط گروه مستان به اجرا در می آید.
اکثر قطعات اجرا شده در این اجرا در گذشته توسط همای و در قالب تک قطعات یا آلبوم به بازار موسیقی کشور عرضه شده و از این رو برای مخاطبان اجرا قابل دریافت و شنیدن است.
اما نکته مهم قطعات این اجرا چیدمان و انتخاب قطعات به درست ترین حالت ممکن بود.قطعات به شکلی انتخاب شده بود که مخاطب تنها با شنیدن آنها به صورت مجزا و تنها با دانستن عنوان داستان “حلاج” هم میتوانست قطعات را به قسمت های مشخص داستان ارتباط دهد و عمق داستان را در ذهن خود به تصویر بکشد،به عبارت دیگر اگر این قطعات در قالب آلبومی با نام “حلاج” منتشر شود و مخاطب حتی به تماشای اپرا ننشسته باشد هم کاملا ارتباط دقیقی با داستان و موسیقی برقرار کرده و داستان حلاج در ذهن او تداعی خواهد شد.
از طرفی اجرای درست و کم نقص قطعات توسط گروه مستان،چیدمان درست قطعات در فواصل داستان و اجرای بی نظیر همای از لحاظ موسیقایی،این اجرا را به یکی از متفاوت ترین و زیباترین اتفاقات موسیقی ایران در چند سال اخیر بدل میکرد.
وجه دومی که در این اجرا می توان آن را بررسی کرد،بخش اجرایی آن یا به عبارت بهتر تئاتر گونه اجراست.در این اجرا،نه تنها خواننده از متن داستان جدا نیست بلکه اصلی ترین نقش یعنی حلاج را در اجرا بر عهده دارد.بازی های کم نقص،انتقال درست حس در لحظات حساس به مخاطب،اکشن های درست بازیگران،دیالوگ های خوب و تاثیر گذار راوی داستان (شِبلی با بازی بی نظیر محمدحسین صفری)،طراحی درست،به جا و زیبای حرکات موزون و رقص های زیبای سماع،نورپردازی به موقع و متناسب با فضای کلی سکانس های مختلف؛همه و همه؛از مولفه های چشمگیر و زیبای اپرای حلاج به شمار میرفتند.
اما به توجه به اینکه اپرا در فضای باز کاخ سعد آباد به روی صحنه میرفت دارای نقصان هایی هم بود که به جد با کمرنگ تر شدن آنها این اجرا میتواند به یکی از استاندارد ها در این شاخه از هنر در ایران و حتی در هنر جهان تبدیل شود.
طراحی صحنه اجرا و جایگاه قرارگیری سِن میتوانست به گونه بهتری تعبیه شود که برای مخاطبانی که عقب تر هم قرار داشتند به شکل واضح تر و زیباتری به نمایش در می آمد و شاید بهره گیری از مانیتور یا پرژکتورهای بزرگ میتوانست در انتقال دقیق تر‌ حس صحنه به مخاطبان عقب تر نقش به سزایی داشته باشد.
همچنین در زمینه صدابرداری و مَپینگ به مراتب جا برای اقدامات دقیقتر وجود داشت به شکلی که مپینگ بسیار دقیق تر و زیبا تر و با کیفیت بالاتری انجام شود.
همچنین کیفیت صدابرداری و پخش به شکل بالاتری می بود که هم جذابیت های موسیقی را به شدت افزایش دهد،هم صدا به طور یکنواختی؛هم برای مخاطبین جایگاه های جلو و هم برای مخاطبین عقب تر؛جذاب تر و گیرا تر و با کیفیت بهتری به نمایش در آید.البته اصولا این مورد در اکثریت اجراهای کشورمان آزاردهنده است که مخاطبان به یک اندازه در همه جای سالن از نور و صدا و تصویر بهره و لذت نمی برند که بیشتر به طراحی سالن و سِنِ اجرا بر میگردد،اما برای برنامه های اینچنینی این موزد به مراتب بیشتر به چشم می آید.

اما یکی از مهمترین و بارز ترین نکات اپرای حلاج ارتباط ناگسستنی موسیقی‌و اجرا بود که علاوه بر آنکه ثبات در‌ هر دو وجه به شکلی منظم و زیبا به چشم میخورد(هر دو بخش به شکلی جداگانه قابل پیگیری و حتی قابل تماشا و شنیدن بودند)،هماهنگی و ایجاد درست و موفق این دو بخش از اتفاقات بی نظیر این اجرا بود،به طور واضح تر هم موسیقی در خدمت اجرا و هم اجرا در خدمت موسیقی بودند و کار زیبای هم را به بهترین شکل پوشش میداند و معنای واقعی این جمله را صرف میکردند: «آنجا که زیان قاصر است،موسیقی لب به سخن می گشاید».
گرچه این بخش هم دارای نقصان هایی از جهت هماهنگی اجرا و گاها گروه موسیقی بودند اما به جز چند مورد انگشت شمار عملکرد بی نظیری را در هماهنگی این دوبخش شاهد بودیم.نکته ای که از در اجراهای بزرگ از این دست هم،به ندرت شاهد آن بوده ایم،به شکلی که اجرا به شکل کامل از موسیقی جداست و تمییز دادن آن در ذهن به راحتی ممکن است.

روی‌ هم رفته حلاج یک اتفاق در آشفته بازار موسیقی این مرز و بوم است.اتفاقی که با بهره گیری هوشمندانه از ابزار تئاتر و اجرا (که اتفاقا در چند سال اخیر به شدت همه گیرترشده است)،توانسته پیام و حس دقیق داستان را به زیبایی به مخاطب عرضه کند و هنردوستان را از نزدیک با قصه درگیر کند.
همای با این قدم باردیگر ثابت کرد که دربند روزمرگی های بازار موسیقی نیست و به دنبال عرضه اتفاقات فاخر است و در این راه از استفاده از هیچ ابزار و هنری دریغ نخواهد کرد.
این یک تفکر مثال زدنی در موسیقی ایران است که موسیقی این روزهای ایرانی به شدت به آن نیاز دارد…

پانوشت: اگر تاکنون شاهد اپرای حلاج نبوده اید،این اجرا هم اکنون برای سیزدهمین شب،به همت موسسه آوای هنر تمدید شده و علاقه مندان با مراجعه به پایگاه tik8.com می توانند نسبت به شرکت در اجرا اقدام نمایند.

 

عکس های سمیرا سلیماتی را از این گزارش ببینید

 

داتلود کل عکسها در یک قایل زیپ

«بیتاب» با صدای محمد صادق لشگری منتشر شد

/Image/News/05.97/mohammadsadeghlashgari/mohammadsadeghlashgari.jpg

 

قطعه بیتاب با آهنگ‌سازی علی نادری و صدای محمد صادق لشگری پس از دریافت مجوز از دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، منتشر و در دسترس مخاطبین قرار گرفت.

ترانه این قطعه با همراهی شبیر گودرزی و محمد صادق لشگری سروده شده و علی نادری در کنار ساخت ملودی این اثر، تنظیم بیتاب را هم برعهده داشته است. همچنین علی نادری (گیتار)، عباس معالجی (کلارینت) به عنوان نوازنده در کنار فهیمه عظیمی (همخوان) در تولید بیتاب با محمد صادق لشگری همکاری کرده اند.

از آنجایی که از مخاطب عام موسیقی نمی‌توان انتظار داشت که آثار کلاسیک را در لیست پخش خود قرار دهد، سازندگان این اثر هنری به دنبال برقراری ارتباط مخاطب با سازبندی کلاسیک و لحن و هارمونی جدی هستند. بیتاب یک والس آرام است، شاید بتوان این قطعه پاپ را به عنوان یک اثر کلاسیک هم شنید. این اثر با لحنی آرام فضایی خلوت و آرامش‌بخش برخلاف جریان پر سر و صدای پاپ امروزی نیاز شنونده را به شنیدن موسیقی آرام برطرف می‌کند.

علی نادری کارشناس نوازندگی گیتار از دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد موسیقی‌شناسی یا اتنوموزیکولوژی از دانشگاه هنر است. او به عنوان آهنگساز، مدرس، نوازنده گیتار و مؤلف چند کتاب در زمینه آموزش گیتار مشغول به فعالیت است، خواننده این اثر محمدصادق لشگری هم کارشناس مدیریت صنعتی، خواننده، مدرس دوره‌های صداسازی فن بیان و آواز است.

شایان ذکر است که به زودی آلبومی با سبک موسیقایی بیتاب با آهنگسازی علی نادری و صدای محمد صادق لشگری در بازار موسیقی کشور منتشر خواهد شد.

تک آهنگ «بیتاب» با آهنگ‌سازی علی نادری و صدای محمد صادق لشگری هم اکنون آماده شنیدن است و علاقمندان می توانند این قطعه را از طریق سایتهای معتبر و قانونی دریافت موسیقی در ایران، بصورت آنلاین شنیده و در صورت تمایل دانلود نمایند.

دانلود آهنگ

 

 

«ناب» با صدای علی پهلوان منتشر می‌شود

http://ganja2music.com/Image/News/05.97/ali%20pahlevan/alipahlevan.jpg

 

قطعه «ناب» اثر تازه علی پهلوان، با مجوز دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و توسط شرکت ترانه شرقی منتشر و در دسترس مخاطبین قرار می گیرد.

علی پهلوان تازه ترین اثر خود را با عنوان «ناب» با همخوانی هومن فرمند و سپیده پیر بادیان، سه شنبه ۳۰ ام مرداد ماه منتشر می کند، وی در گفتگوی کوتاهی با خبرنگار ما در این خصوص گفت: «ملودی این قطعه مربوط به بیش از ۱۰ سال پیش است که ابتدا نام «مثل تو» را برایش انتخاب کرده بودم. اما شعری که با نام آن همخوانی داشته باشد را نتوانستم کامل کنم و تا مدت ها این ملودی نیمه کاره ماند. تا اینکه چند ماه پیش ناخودآگاه ملودی اش به یادم آمد و ترانه اش هم در ذهنم شکل گرفت و نامش را هم از بین کلمات شعر تحت عنوان «ناب» بیرون کشیدم، آهنگ را ساخته و تنظیم کردم و تصمیم گرفتم برای همخوانی اش از دوستان قدیمی ام در ایران کمک بگیرم؛ اما به دلایلی این فرصت پیش نیامد و این شد که دوستان هنرمندم در سیدنی همخوانی آن را انجام دادند.»

او افزود: «برای طراحی کاور این اثر خانم آناهیتا آقایی با ما همکاری داشته اند. میکس و مستر هم به زحمت دوست خوبم محمد فلاحی انجام شده و شرکت ترانه شرقی پخش آن را بر عهده داشته که جا دارد از مهیار رجب پور و تک تک دوستان بابت همکاری هایشان تشکر کنم.»

عضو گروه موسیقی آریان خاطر نشان کرد: «دوستان عزیزم در ایران زمانی به من اطلاع دادند که برای همخوانی این قطعه آمادگی دارند که من دیگر قطعه را ضبط کرده بودم. اما بسیار مایلم و قطعا در صدد خواهم بود که در آینده در تولید آثار دیگرم از آنها کمک بگیرم چرا که بسیار دلتنگشان هستم و مشتاق همکاری دوباره با آنها.»

این خواننده در پایان صحبتهایش خبر از همکاری جدید با اعضای گروه آریان داد و افزود: «در مورد همکاری با دوستان قدیمی گروه آریان ایده‌‌ای دارم که با یکی دو نفر از اعضاء هم مطرح کردم، بزودی با سایر دوستان هم در موردش صحبت خواهیم کرد و سعی می‌کنیم تا پروژه‌اش را کلید بزنیم. نتیجه‌اش یقیناً خبر خوبی برای طرفداران قدیمی آریان خواهد بود.»

علی پهلوان خواننده، آهنگساز، شاعر و ترانه‌سرای ایرانی است که فعالیت حرفه‌ای خود در موسیقی را در سال هفتاد و هشت خورشیدی با بنیان نهادن گروه آریان آغاز کرد، حاصل کار او و سایر اعضاء گروه آریان پنج آلبوم، فروش رسمی بیش از پنج میلیون نسخه از این آثار و بیش از چهارصد اجرای زنده در کشورهای مختلف جهان است، او ترانه‌هایی برای سایر خوانندگان ایرانی نیز ساخته و پیش از این هم دو قطعه مستقل به نام های «خاطره های سوت و کور» و «تنهای تنها» را منتشر و در دسترس مخاطبین قرار داده است.

شایان ذکر است که قطعه «ناب» ساخته علی پهلوان، شامگاه سه شنبه سی ام مرداد ماه توسط شرکت ترانه شرقی و از سوی رسانه های رسمی دریافت موسیقی در ایران، منتشر شده و در دسترس مخاطبان قرار خواهد گرفت.

 

 

روزهای پرکار محسن حسینی/ آهنگ «دیوونگی» در فضایی متفاوت منتشر شد

/Image/News/05.97/mohsenhoseini/mohsenhosseini.jpg

 

از چاپ دوم مجموعه«از مشق تا نقش» تا خبر رونمایی از دوئت سنتور و ویلن‌سل

روزهای پرکار محسن حسینی/ آهنگ «دیوونگی» در فضایی متفاوت منتشر شد

محسن حسینی آهنگساز، تنظیم‌کننده موسیقی ایرانی و نوازنده سنتور که همکاری با خوانندگانی همچون سالار عقیلی، علیرضا افتخاری و عبدالحسین مختاباد را در کارنامه کاری خود دارد، دومین اثر رسمی‌اش بانام «دیوونگی» را به‌عنوان خواننده ، در فضایی متفاوت منتشر کرد.
قطعه «دیوونگی» به خوانندگی و آهنگسازی محسن حسینی از سروده‌های فؤاد فرهنگ ، توسط رامین عبداللهی تنظیم‌شده است.
حسینی در مقام خوانندگی سعی دارد با تلفیق موسیقی الکترونیک و اصیل ایرانی، آثاری متفاوت از ساخته‌های گذشته خود ارائه کند چراکه این آهنگساز و خواننده معتقد است ترس از تجربه فضاهای جدید و آزمون‌وخطا، دامن‌گیر اهالی موسیقی ایرانی شده درحالی‌که تمام پیشرفت‌های بشر از دل همین تجربه‌ها و آزمون‌وخطاها به‌دست‌آمده است.
این خواننده، آهنگساز و تنظیم‌کننده که برای آثار شخصی‌اش به سراغ تلفیق موسیقی ایرانی با موسیقی الکترونیک رفته است در حاشیه انتشار اثر جدید خود گفت: «موسیقی ایرانی این روزها بیشتر تحسین‌برانگیز شده است تا احساس‌برانگیز! تکنیک در نوازندگی سازهای ایرانی جای احساس و شاعرانگی را گرفته و همین جذب مخاطب عام را برای موسیقی ایرانی سخت کرده است. به همین خاطر تصمیم گرفتم برای تولید آثار شخصی‌ام از چارچوب رایج موسیقی ایرانی خارج شوم تا توجه مخاطبان دیگر سبک‌های موسیقی‌ها را نیز جلب کنم.»
حسینی که تصمیمش برای خوانندگی جدی است درباره فاصله بین انتشار نخستین قطعه تا دومین اثر خود گفت: «به‌شخصه سعی می‌کنم برای تولید قطعاتم زمان کافی بگذارم و تا به پختگی موردنظرم در آهنگ‌ها نرسیدم برای انتشار آن‌ها اقدام نکنم .ضمناً این بار به ساخت تیزر نیز پرداختم تا مخاطب با فضای کارم بیشتر آشنا شود به همین دلیل کمی فاصله بین دو قطعه افتاد، از طرفی به‌تازگی چاپ دوم مجموعه‌ی «از مشق تا نقش» را منتشر کردم و همچنین مجموعه جدیدی که شامل یک جلد کتاب و آلبوم تصویری است را در فضایی کاملاً متفاوت و شاید عجیب در قالب دوئت سنتور و ویلن‌سل‌ آماده نشر کرده‌ام که به‌زودی در قالب کنسرتی از آن رونمایی خواهم کرد.»
وی افزود: «درست است که ترجیح می‌دهم به‌عنوان خواننده، آثارم را در فضای موسیقی تلفیقی به انتشار برسانم اما از رسالت و علاقه اصلی خودم که آهنگسازی و نوازندگی ساز سنتور است دور نشده‌ام و همواره قدم‌هایی را در راستای آموزش و ارائه این موسیقی با اصالت برمی‌دارم کمااینکه تولید آثار تلفیقی‌ام نیز باعث می‌شود تا مخاطبان عام نیز گوششان با موسیقی اصیل ما آشنا شود و بیشتر راغب به شنیدن این دست آثار شوند.»
در ادامه می‌توانید قطعه دیوونگی به آهنگسازی و خوانندگی محسن حسینی را بشنوید و در صورت تمایل دانلود کنید.

 

دانلود اهنگ

گروه موسیقی عشاق در تالار سوره هنری به روی صحنه می روند

/Image/News/05.97/oshaghband/OSHAGHBAND.jpg

 

به تهیه کنندگی مجید فلاح پور و مدیریت اجرایی آیدا امیری مقدم گروه موسیقی عشاق در تالار سوره هنری به روی صحنه می روند

گروه موسیقی عشاق به تهیه کنندگی مجید فلاح پور و مدیریت اجرایی آیدا امیری مقدم و با حضور حمیدرضا پنجه پور،غلامرضا کزازی و استاد محمدعلی قدمی(ساقی) به عنوان خوانندگانی که این گروه را همراهی می کنند،در تالار سوره حوزه هنری به روی صحنه می روند.
اعضای ارکستر بزرگ گروه عشاق عبارتند از:گروه زهی ویلن:بهنام نظری،پدرام غلامی،مجید خردجو،مهدی کاسی پور،مجید حبیبی،سارا مداح،محمدرضا جلیلی،علیرضا خلج اسمعیلی،ابوالفضل دلشاد و ثمین باقری.
ویلن آلتو:رضا مجیدی،مهدی قزاقی/ویلنسل:مسعود فیروزی/تار:نغمه افشار/کمانچه:فرشته مبشری/سنتور:مهرناز فداکار/تمبک:کامیار محبت/دف و دایره:محمدرضا رجبی والا/ویدرام:رسول آقایی.
همسرایان:ناهید امیری،نفیسه سر رشته داری،نگار مصطفوی،آنا عباسیان و گیسو پریشان.
گروه سنتور نوازان:کمال کریمی،سهیل میر ابراهیمی،خشایار سیف اله زاده و سید محمدرضا حسینی.
این ارکستر بزرگ به سرپرستی و نوازندگی سنتور جمشید آقایی به روی صحنه تالار سوره حوزه هنری به اجرای برنامه می پردازند.
کنسرت گروه موسیقی عشاق در تاریخ ۱۶ شهریور ماه و در یک سانس ساعت ۲۰:۳۰ در تالار سوره حوزه هنری برگزار می شود.شایان ذکر است،بلیت فروشی این اجرا از طریق سایت “ایران کنسرت” انجام می شود. همچنین علاقمندان می توانند با شماره های ۰۹۳۰۱۲۲۶۴۸۴ و ۰۹۳۸۱۵۷۳۸۰۹ تماس بگیرند.

 

 

برای دسترسی سریع به آهنگهای جدید و اخبار به کانال تلگرامی گانجاموزیک بپیوندید .

Telegram.me/Ganja2Music

 

فطعه “جزیره” با صدای فرشاد موحدی بزودی منتشر می شود

/Image/News/05.97/fashadmovahedi/farshad-movahedi.jpg

 

تیزر قطعه “جزیره” با صدای فرشاد موحدی منتشر شد

 

فرشاد موحدی با قطعات “هیچ مهم نیست” و “زیبایی تو” که پیش از این  توجه بسیاری از علاقمندان را به خود جلب کرده بود این بار با قطعه ” جزیزه ” به بازار می آید. تیزر جزیره به کارگردانی محمد بهشتی و نقاشی های زیبای ارژنگ مهاجان ، با مدیریت اجرایی بهنام ناجیک تهیه و مدیریت برنامه را خشایار اشراقی به عهده داشته است.

قطعه “جزیره به زودی از همین وب سایت پخش خواهد شد . هم اکنون تیزر آن را می توانید به صورت آنلاین ببینید یا دانلود کنید

 

دانلود تیزر جزیره

لبوم موسیقی «دَریاب و دُریاب» راهی بازار شد

/Image/News/05.97/rahesevvomband/rahesevvomband.jpg

 

آلبوم موسیقی «دَریاب و دُریاب» اثری از گروه راه سوم، توسط مرکز موسیقی حوزه هنری منتشر شد، این در حالیست که همزمان با نشر اثر، می توان آن را از طریق سایت ریتمو، بصورت آنلاین و قانونی خریداری کرد.

 

 

آلبوم دَریاب و دُریاب نام اثریست از گروه راه سوم، با صدای محی‌الدین شعبانی و تنظیم حمید حاصلی که شامل نه قطعه در دستگاه‌های موسیقی ایرانی است.

آنچه در این آلبوم قابل توجه است استفاده از دو زبان کردی و فارسی و از دیگرسو برخورداری از دو نوع سازبندی بر حسب بافت ملودی و شخصیت آنهاست، در اثر حاضر سعی بر این بوده خصوصیات تکنیکال موجود در سازبندی‌ انتخابی و همچنین تاثیرپذیری از شعر و شخصیت ملودیک قطعات در تنظیم آنها منظور شود.

آرمان عامری (نی)، فرزاد عندلیبی (دف و دایره)، پیمان عاشقان (تار)، وحید سلیمانی نژاد (کمانچه)، مسعود انتظاری (سنتور)، پویان رعنایی (تنبور)، مجید علیزاده (تنبک) و پارسا عاشقان (کمانچه آلتو) هنرمندان گروه موسیقی راه سوم هستند که قطعات سرگرد (ماهور)، ساقی بهاران (مقام کرد)، دردانه (شور) دَریاب و دُریاب (شوشتری)، خبری نیست (مقام کرد)، وطن (ماهور)، گل افشان (ماهور)، بال سوخته (اصفهان) و گنج نهان (مقام کرد) را در این اثر اجرا می کنند.

شایان ذکر است آلبوم دَریاب و دُریاب از سوی مرکز موسیقی حوزه هنری راهی بازار موسیقی شده و علاقمندان می توانند نسخه فیزیکی و اورجینال اثر را از مراکز معتبر فروش در بازار موسیقی تهیه و یا نسبت به خرید آنلاین و قانونی آن از طریق سایت www.ritmo.ir اقدام نمایند.

 

 

برای دسترسی سریع به آهنگهای جدید و اخبار به کانال تلگرامی گانجاموزیک بپیوندید .

Telegram.me/Ganja2Music